KOŁODZIEJ ANDRZEJ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ANDRZEJ KOŁODZIEJ (ur. 18 XI 1959 Zagórze koło Sanoka), działacz Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Syn urzędnika kolejowego Tadeusza i Emilii z domu Kruczek, mieszkańców podsanockiego Wielopola.

W 1977 roku ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową dla Pracujących Sanockiej Fabryki Autobusów w Sanoku. W latach 1974–1977 był pracownikiem Sanockiej Fabryki Autobusów, następnie, do zwolnienia w lutym 1980, pracował w Stoczni Gdańskiej i uczył się w Technikum Budowy Okrętów (usunięty, nauki nie ukończył). Uczestnik Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, członek Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża (WZZ). Drukarz i kolporter „Robotnika Wybrzeża” (pisma WZZ). Po zwolnieniu ze Stoczni Gdańskiej za namową Bogdana Borusewicza 14 VIII 1980 podjął pracę w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni, dzień później zorganizował w niej strajk, następnie został wybrany wiceprzewodniczącym Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdańskiej. Sygnatariusz porozumień sierpniowych. Od września 1980 członek „Solidarności”, wiceprzewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność” w Gdańsku. W lipcu 1981, oskarżając Lecha Wałęsę o kontakty ze Służbą Bezpieczeństwa, odszedł z kierownictwa związku.

Wedle oficjalnej wersji organizator przerzutu wydawnictw niezależnych do Czechosłowacji, aresztowany w październiku 1981 przez czechosłowackie służby, skazany na rok i dziewięć miesięcy więzienia, osadzony w Pradze i Litomierzycach. W lipcu 1983 przekazany stronie polskiej, 20 tego miesiąca zwolniony. Związał się ze środowiskiem Andrzej Gwiazdy, z którym wydawał pismo „Poza układem”. W 1984 był współzałożycielem „Solidarności Walczącej” (Oddział Trójmiasto) oraz członkiem jej Komitetu Wykonawczego SW.

Pełnił funkcję przewodniczącego „Solidarności Walczącej” po aresztowaniu w 1987 Kornela Morawieckiego. Aresztowany 22 I 1988, oskarżony o działalność terrorystyczną, po mediacji episkopatu Polski 30 kwietnia wraz z Kornelem Morawieckim otrzymał zgodę na wyjazd do Włoch z zakazem powrotu do kraju. Jako oficjalny powód podano jego chorobę na raka i konieczność leczenia. Z Rzymu przedostał się do Paryża, gdzie u Jerzego Giedroycia opublikował Współrządzić czy konspirować, występując przeciwko porozumieniu opozycji z władzą (późniejszemu Okrągłemu Stołowi). Wrócił do Polski w 1990 roku.

W latach 1994–1998 był przewodniczącym Rady Osiedla w Wielopolu. Następnie zamieszkał w Gdyni. W 2005 w Sopocie tworzył honorowy komitet poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach na prezydenta RP. W 2010 kandydował na radnego Gdyni z Komitetu Wyborczego „Samorządność” prezydenta tego miasta Wojciecha Szczurka. Od 2010 prezes Fundacji Pomorska Inicjatywa Historyczna. Jej nakładem wydał między innymi monografię Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża (Gdynia 2012), z Danutą Sadowska i Romanem Zwiercianem pięć tomów Ludzie Sierpnia 80 w Gdyni (Gdynia 2012–2016), z Romanem Zwiercianem Solidarność Walcząca oddział Trójmiasto (Gdynia 2012).

W 2016 z ramienia Platformy Obywatelskiej był kandydatem Senatu RP do Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej. Od 2016 członek partii Wolni i Solidarni Kornela Morawieckiego. Od 2017 członek Kolegium Programowego Europejskiego Centrum Solidarności.

Od 2000 honorowy obywatel Gdańska, także honorowy obywatel Miasta Zagórza (2005) i honorowy obywatel Gdyni (2014). Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998), Krzyżem Komandorskim OOP (2006), Krzyżem Solidarności Walczącej (2010), gdyńskim Medalem im. Eugeniusza Kwiatkowskiego (2012), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016). Uhonorowany tytułem Zasłużony Działacz Kultury (2001).

W 2019 Telewizja Polska wyemitowała poświęcony mu film dokumentalny (Andrzej Kołodziej. Bardzo polska opowieść) w reżyserii Marii Dłużewskiej. JKU

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii