KISIELNICKI JOSEPH AMBROSIUS von

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Joseph Ambrosius von Kisielnicki

JOSEPH AMBROSIUS von KISIELNICKI (Kiesielnicki; 24 XII 1842 Rzeck koło Biskupca – 20 XI 1907 Gdańsk), organista, dyrygent chórów, kompozytor. Syn Ignacego, nauczyciela w Rzecku (w 1884 mieszkającego w Barczewie), i Urszuli z domu Birmann (zm. przed 1884). Uczeń szkoły w Świętej Lipce, absolwent seminarium nauczycielskiego w Grudziądzu. Muzyki uczył się prywatnie w Berlinie u Wilhelma Friedricha Wieprechta, naczelnego dyrektora muzycznego pruskich orkiestr wojskowych. W 1863 roku nauczyciel w Barczewie, następnie w Szałstrach. W latach 1865–1868 muzyk w orkiestrze 1 Przybocznego Pułku Huzarów Nr. 1 (1. Leibhusaren-Regiment Nr. 1; Siedemnasty (XVII) Korpusu Armijny). Brał udział w wojnie prusko-austriackiej w 1866 i francusko-pruskiej w latach 1870–1871.

W roku 1869 w Gdańsku nauczyciel szkoły przy Kaplicy Królewskiej ( Knabenschule zur Königlichen Kapelle), w 1874 szkoły żeńskiej na Dolnym Mieście, w okresie 1882–1906 uczył muzyki w Gimnazjum Miejskim, w szkole św. Piotra i w Szkole Średniej dla Dziewcząt im. Wiktorii (Victoriaschule). W roku 1887, po przejściu na luteranizm, pierwszy organista kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP), w 1894 z tytułem dyrektora muzycznego (Königlicher Musikdirektor). Dyrygent chórów męskich Sängerbund (1876–1878), Danziger Männergesangverein (1879–1898) i Melodia (1898–1904). W 1894 założył chór mieszany Neuer Gesangverein.

W latach 70. XIX wieku występował w koncertach Stowarzyszenia Śpiewaczego, między innymi 5 XII 1872 w Sali Apollina Hotelu du Nord (Apollo-Saal; Hotel Gdańsk Radisson Blu) śpiewał partię tenora w wykonaniu Requiem Wolfganga Amadeusza Mozarta pod dyrekcją Franza Augusta Brandstätera. Komponował kantaty, pieśni i utwory instrumentalne, w 1892 wydał śpiewnik szkolny. Od 6 XI 1874 roku członek gdańskiej loży masońskiej Einigkeit ( wolnomularstwo). W 1896 odznaczony Krzyżem Kawalerskim II klasy Orderu Henryka Lwa (Orden Heinrich des Löwen).

W 1872 mieszkał przy I. Damm 14 (ul. Grobla 1), w 1876 przy Langgarten 54 (ul. Długie Ogrody), w 1885 przy Heilige-Geist-Gasse 16 (ul. św. Ducha), od 1888 do emerytury (1907) przy Langer Markt 50 (Długi Targ), ostatnie miesiące spędził w mieszkaniu przy Jäschkentaler Weg 44 (ul. Jaśkowa Dolina).

30 XII 1872 w domu George’a Fiedlera przy Sandweg (ul. Miałki Szlak), w obecności ks. Friedricha Landmessera, proboszcza kościoła św. Mikołaja, zawarł małżeństwo sakramentalne z Augustą Renatą Fiedler (27 VII 1852 Błonia – 10 I 1920 Gdańsk), córką George’a (zm. przed 1884 Błonia) i Karoliny z domu Julke (zm. po 1884). Ślub cywilny odbył się w Urzędzie Stanu Cywilnego w Błoni 30 III 1884 roku. Syn Georg Joseph Kisielnicki (25 IX 1873 Gdańsk – po 1920), w 1895 ukończył Gimnazjum Miejskie, w 1906 zmienił nazwisko na Gährmann, w 1908 był rzędnikiem w Banku Rzeszy w Berlinie. Z małżeństwa z Magdalene Sophie Weier miał córkę Lenę Ilse (ur. 24 IX 1902 Berlin-Charlottenburg). Córka Frieda Lina Boelcke-Kisielnicki (28 IX 1874 Gdańsk – po 1920) była cenioną śpiewaczką koncertową.

Pochowany 23 XI 1907 na cmentarzu NMP ( cmentarze we Wrzeszczu. Przy Wielkiej Alei). Wdowa po nim mieszkała od 1908 do śmierci przy Mirchauer Weg 51b (ul. Partyznatów). JMM

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii