KISIELNICKI JOSEPH AMBROSIUS von

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Joseph Ambrosius von Kisielnicki

JOSEPH AMBROSIUS von KISIELNICKI (Kiesielnicki; 24 XII 1842 Rzeck koło Biskupca – 20 XI 1907 Gdańsk), organista, dyrygent chórów, kompozytor. Syn Ignacego, nauczyciela w Rzecku (w 1884 mieszkającego w Barczewie), i Urszuli z domu Birmann (zm. przed 1884). Uczeń szkoły w Świętej Lipce, absolwent seminarium nauczycielskiego w Grudziądzu. Muzyki uczył się prywatnie w Berlinie u Wilhelma Friedricha Wieprechta, naczelnego dyrektora muzycznego pruskich orkiestr wojskowych. W 1863 roku nauczyciel w Barczewie, następnie w Szałstrach. W latach 1865–1868 muzyk w orkiestrze 1. Przybocznego Pułku Huzarów (Leibhusaren-Regiment Nr. 1; Siedemnasty (XVII) Korpus Armijny). Brał udział w wojnie prusko-austriackiej w 1866 i francusko-pruskiej w latach 1870–1871.

W roku 1869 w Gdańsku nauczyciel szkoły przy Kaplicy Królewskiej ( Knabenschule zur Königlichen Kapelle), w 1874 szkoły żeńskiej na Dolnym Mieście, w okresie 1882–1906 uczył muzyki w Gimnazjum Miejskim, w szkole św. Piotra i w Szkole Średniej dla Dziewcząt im. Wiktorii (Victoriaschule). W roku 1887, po przejściu na luteranizm, pierwszy organista kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP), w 1894 z tytułem królewskiego dyrektora muzycznego (Königlicher Musikdirektor). Dyrygent chórów męskich Sängerbund (1876–1878), Danziger Männergesangverein (1879–1898) i Melodia (1898–1904). W 1894 założył chór mieszany Neuer Gesangverein.

W latach 70. XIX wieku występował w koncertach Stowarzyszenia Śpiewaczego, między innymi 5 XII 1872 w Sali Apollina Hotelu du Nord (Apollo-Saal; Hotel Gdańsk Radisson Blu) śpiewał partię tenora w wykonaniu Requiem Wolfganga Amadeusza Mozarta pod dyrekcją Franza Augusta Brandstätera. Komponował kantaty, pieśni i utwory instrumentalne, w 1892 wydał śpiewnik szkolny. Od 6 XI 1874 roku członek gdańskiej loży masońskiej Einigkeit ( wolnomularstwo). W 1896 odznaczony Krzyżem Kawalerskim II klasy Orderu Henryka Lwa (Orden Heinrich des Löwen).

W 1872 mieszkał przy I. Damm 14 (ul. Grobla I), w 1876 przy Langgarten 54 (ul. Długie Ogrody), w 1885 przy Heilige-Geist-Gasse 16 (ul. św. Ducha), od 1888 do emerytury (1907) przy Langer Markt 50 (Długi Targ), ostatnie miesiące spędził w mieszkaniu przy Jäschkentaler Weg 44 (ul. Jaśkowa Dolina).

30 XII 1872 w domu George’a Fiedlera przy Sandweg (ul. Miałki Szlak), w obecności ks. Friedricha Landmessera, proboszcza kościoła św. Mikołaja, zawarł małżeństwo sakramentalne z Augustą Renatą Fiedler (27 VII 1852 Błonia – 10 I 1920 Gdańsk), córką George’a (zm. przed 1884 Błonia) i Karoliny z domu Julke (zm. po 1884). Ślub cywilny odbył się w Urzędzie Stanu Cywilnego w Błoni 30 III 1884 roku. Syn Georg Joseph Kisielnicki (25 IX 1873 Gdańsk – po 1920), w 1895 ukończył Gimnazjum Miejskie, w 1906 zmienił nazwisko na Gährmann, w 1908 był urzędnikiem w Banku Rzeszy w Berlinie. Z małżeństwa z Magdalene Sophie Weier miał córkę Lenę Ilse (ur. 24 IX 1902 Berlin-Charlottenburg). Córka Frieda Lina Boelcke-Kisielnicki (28 IX 1874 Gdańsk – po 1920) była cenioną śpiewaczką koncertową.

Pochowany 23 XI 1907 na cmentarzu NMP ( cmentarze we Wrzeszczu. Przy Wielkiej Alei). Wdowa po nim mieszkała od 1908 do śmierci przy Mirchauer Weg 51b (ul. Partyzantów). JMM







Bibliografia:
Źródła:
Archiwum Państwowe Gdańsk, Urząd Stanu Cywilnego Gdańsk nr 1609/873 nr 3161; Urząd Stanu Cywilnego Błonia sygn. 1608/32 nr 4.
„Danziger Zeitung” 1920, wydanie wieczorne z 13 I, nr 20 [s. 4].
Księgi Adresowe Gdańska 1874–1919.
Literatura:
Loew Peter Oliver, Lexikon Danziger Komponisten (Mitte 19. bis Mitte 20. Jahrhundert). Ein Beitrag zur lokalen Musikkultur, w: Musikalische Beziehungen zwischen Mitteldeutschland und Danzig im 18. Jahrhundert, Sinzig 2002, s. 268–269.
Michalak Jerzy Marian, Das geistliche Lied im Œuvre einiger Danziger Komponisten des 19. Jahrhunderts. Versuch einer Dokumentation, w: Das Geistliche Lied im Ostseeraum, Frankfurt am Main 2004, s. 179–181.
Michalak Jerzy Marian, Od Förstera do Frühlinga. Przyczynki do dziejów życia muzycznego i teatralnego dawnego Gdańska, Gdańsk 2009, s. 211–213.
Kisielnicki - ancestry.com.
Siebenfreund Kurt, Hundert Jahre Danziger Singakademie 1818–1917, Danzig 1917, s. 82–83.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii