KAMIENNY MŁYN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Johann Kratzer, według miedziorytu Eliasa Hainzelmanna
i Andreasa Stecha z 1684

KAMIENNY MŁYN (Silberhammer, Lobeckshof), obecnie w granicach Brętowa i Wrzeszcza, od obecnego skrzyżowania ul. Potokowej i ul. Słowackiego oraz po południowej stronie ul. Słowackiego na wschód (do wysokości nr. 78). Pierwotnie osada młyńska nad potokiem Strzyża, założona na gruntach nadanych w roku 1283 przez księcia Mściwoja II opactwu cystersów w Oliwie, oddawana w długoletnie dzierżawy.

W połowie XVI wieku wydzierżawiony mieszczaninowi gdańskiemu Hansowi Bolnerowi (zm. 1598 Gdańsk); były tu dwie kuźnice żelaza, stawy spiętrzające wodę i przynależne do nich około 30 ha gruntu, ponadto dwór z polami położonymi na Niedźwiedniku. W 1629 roku, po śmierci wdowy po Hansie, Elisabeth, doszło do podziału, w wyniku którego ich synowie Daniel (zm. 1633 Gdańsk) i Hans (zm. 16 I 1654 Gdańsk) przejęli kuźnice i dwór, ziemię w Niedźwiedniku przejął ich szwagier (przez siostrę Marianne) Steffen Schmidt, ojciec późniejszego burmistrza Gdańska Nathaniela Schmiedena (w 1642 rodzina zmieniła nazwisko).

W roku 1654 część Bolnerów nabył i dzierżawił Johann Kratzer (23 IX 1621 Gdańsk – 2 V 1682 Gdańsk), w 1655 ławnik, od 1661 rajca rajca Głównego Miasta, w 1677 i 1680 burgrabia królewski w Gdańsku. Kuźnicę dolną (obecnie okolice ul. Słowackiego 78) przejął od niego złotnik Peter van den Rennen, od tego momentu kuźnicę określano jako Silberhammer (do 1959 roku młyn, od 1983 do 2016 restauracja i hotel Srebrny Młyn), nazwę rozciągnięto na okolicę ( Srebrzysko). W 1711 kuźnicę górną zakupił gdańszczanin Georg Gabriel Lobeck (1673 Gdańsk – 7 VI 1731 Gdańsk), od jego nazwiska część ta nazywana była Lobeckshof (Lubkowo). Wdowa po nim, Esther z domu Preutz, w 1748 odsprzedała dwór i ziemię gdańskiemu kupcowi Christianowi Schachtowi. Po śmierci jego (1787) i wdowy Elisabeth (1788) dzierżawa przeszła na jej brata Beniamina Sacka; jego syn Karl w roku 1789 połączył Lubkowo z nabytym od Korfantii Schmieden Niedźwiednikiem, w początku XIX wieku nabył też część Brętowa. W XIX wieku właścicielami Lubkowa (i Niedźwiednika) byli Hans Schlecher (1808), Johann Wolf (od 1827), Wilhelm Ratschke (od 1843). Następnie włączony do Brętowa.

Z dawnego Kamiennego Młyna zachowały się jedynie ślady w postaci stawu, grobli i jazu. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii