KACZMAREK LECH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Biskup Lech Kaczmarek
Epitafium Lecha Kaczmarka w kościele Trójcy Świętej w Oliwie w Oliwie

LECH KACZMAREK (13 IX 1909 Poznań – 31 VII 1984 Gdańsk), biskup ordynariusz diecezji gdańskiej. Po ukończeniu Gimnazjum Męskiego im. Bergera w Poznaniu w latach 1929–1934 odbył studia teologiczne w Gnieźnie i w Gregorianum w Rzymie, przerwane z powodu złego stanu zdrowia. 13 X 1935 otrzymał w katedrze poznańskiej święcenia diakonatu, 2 VIII 1936 święcenia kapłańskie. Został kapelanem w Kopaczewie (powiat Kościan), ale jeszcze w tym samym, 1936 roku, powrócił do Rzymu, by kontynuować przerwane studia doktoranckie z teologii i praw, które ukończył 23 V 1938 doktoratem z teologii na podstawie pracy Thomae Waldnsis de reali praesentia Christi eucharistica i licencjatem z prawa kanonicznego.

W okresie 1938–1939 prefekt Gimnazjum Sióstr Urszulanek w Poznaniu. Podczas II wojny światowej ukrywał się w parafii Ujanowice na terenie diecezji tarnowskiej. W 1945–1953 ponownie pracował w Gimnazjum Sióstr Urszulanek w Poznaniu, od 16 IX 1953 do 16 XI 1958 był wykładowcą w seminarium duchownym w Poznaniu.

16 XI 1958 mianowany biskupem pomocniczym diecezji gdańskiej. Sakry biskupiej udzielił mu 18 I 1959 w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny prymas, kardynał Stefan Wyszyński w asyście abp. Antoniego Baraniaka i bp. Edmunda Nowickiego. Jako biskup wykładał w Biskupim Seminarium Duchownym. W 1963 uczestnik Soboru Watykańskiego II. W 1964 powołany na stanowisko krajowego duszpasterza pisarzy katolickich w Polsce. Od 11 III 1971 wikariusz kapitulny, 2 XII 1971 mianowany przez papieża Pawła VI biskupem ordynariuszem diecezji gdańskiej. Kanonicznie objął diecezję gdańską 6 XII 1971 roku.

Jako ordynariusz gdański stworzył Gdańskie Towarzystwo Teologiczne (1972), biskupi sąd duchowny (1976), gdańską kapitułę katedralną (1978), Instytut Pastoralny dla Kapłanów (1983). W 1973 roku przeprowadził synod diecezjalny. Od grudnia 1982 krajowy duszpasterz ludzi morza. W sierpniu 1980 skierował księży do strajkujących zakładów pracy. Od roku 1980 członek Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu. Inicjator powołania do życia wielu parafii na terenie diecezji. Pochowany w krypcie biskupów gdańskich w kościele (archikatedrze) Trójcy Świętej. AH

Wraz z sakrą biskupią przyjął herb wyobrażający w polu błękitnym czerwony łaciński krzyż. W prawym górnym rogu tarczy, pomiędzy belkami krzyża, złota gwiazda betlejemska ze złotym snopem światła prawoskośnie – za prawą częścią belki poziomej krzyża i belką pionową poniżej skrzyżowania belek. Za tarczą złoty krzyż procesyjny prawoskośnie i złoty pastorał lewoskośnie, krzywaśnią na zewnątrz. Nad herbem zielony kapelusz kościelny z dwunastoma chwostami na dwóch sznurach, po sześć (jeden nad dwoma, nad trzema) z każdej strony tarczy. Pod tarczą wstęga z dewizą: Cooperatores Simus Veritatis (Bądźmy współpracownikami prawdy, cytat z biblijnego listu Jana Apostoła). AK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii