JACKIEWICZ WŁADYSŁAW

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Władysław Jackiewicz
Władysław Jackiewicz Głowa, 1974

WŁADYSŁAW JACKIEWICZ (17 II 1924 Podbrodzie, Wileńszczyzna – 30 III 2016 Gdańsk), malarz, pedagog. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Wilnie, podczas II wojny światowej pracował jako robotnik. Maturę uzyskał w 1946 roku w Sopocie. Od 1945 do 1952 studiował w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych ( Akademia Sztuk Pięknych) w pracowni Artura Nachta-Samborskiego.

Od 1951 zatrudniony w tej uczelni, jako adiunkt w latach 1955–1960 prowadził pracownię rysunku wieczornego na Wydziale Studium Ogólnego, od 1960 pracownię malarstwa dla Wydziału Architektury Wnętrz. Od 1963 docent, od 1964 prowadził Katedrę Malarstwa na Wydziale Malarstwa i pracownię malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz. W latach 1969-1972 był kierownikiem Katedry Projektowania Malarstwa w Architekturze na Wydziale Malarstwa, prowadził także pracownię malarstwa na tym Wydziale. Od 1975 roku profesor nadzwyczajny, od 1976 roku kierownik Katedry Malarstwa i Rysunku na Wydziale Malarstwa i Rzeźby. W 1965 był prodziekanem Wydziału Malarstwa, w latach 1965–1967 dziekanem tego Wydziału. Od 1968 do 1969 roku prorektor, od 1969 do 1981 rektor uczelni. Od 1984 na emeryturze.

Debiut przypadł na lata socrealizmu i sukcesów szkoły sopockiej, z którą był utożsamiany. Malował wówczas kolorystyczne krajobrazy, na prestiżowych wystawach prezentował pejzaże ze sztafażem figuralnym (Nowa wieś, 1952; Saperzy nad Wisłą, 1953; Powrót z połowu, 1954), sporadycznie kompozycje tematyczne (Stalin wśród „Mazowsza”, 1953, wspólnie z Bohdanem Borowskim i Rajmundem Pietkiewiczem). Poprzez kubizujące figury (Portret, około 1955; Portret z kwiatkiem, 1957) i liryczne, oszczędne pejzaże (Katedra, 1957) nastąpiła transformacja w stronę postkolorystycznej, aluzyjnej abstrakcji (Podwórko, 1959; Pompeja I i II, Czarna ryba, 1960) i malarstwa materii (Kwiat, 1962; Ziemia, 1964). W połowie lat 60. XX wieku powstała seria obrazów z geometrycznych, perspektywicznie ujętych barwnych płaszczyzn (Kompozycja oliwkowa, Kompozycja w czerwieni, Kompozycja w zieleni, 1965; Wnętrze, 1969). Równolegle tworzył już obrazy składające się na „opowieść o nagości” (cykle Obraz, od roku 1965; Akt, 1969; Ciało, od lat 70.), w której organiczna, półabstrakcyjna forma jest opracowana delikatnymi niuansami „cielesnej” barwy i skomplikowanym rysunkiem wewnętrznym, skontrastowana z barwnym, zwykle także zróżnicowanym tłem. Mniej znaną sferą twórczości są kompozycje inspirowane włoskim portretem wczesnorenesansowym, tj. profilowe zarysy popiersi o równie skomplikowanej gradacji ciemnych barw i wewnętrznego rysunku. EKA

Od 1951 członek Związku Polskich Artystów Plastyków, od 1963 do 1967 prezes Zarządu Okręgu Gdańskiego, od 1967 do 1969 wiceprezes Zarządu Głównego. Był członkiem–założycielem Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików, w latach 1985-1989 jego prezes. Od 1966 członek Prezydium Rady Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki (następnie członek honorowy), członek Rady Kultury i Sztuki Ministerstwa Kultury i Sztuki (od 1966), Rady Szkolnictwa Artystycznego, Narodowej Rady Kultury (1986-1990). W 2007 założyciel „Galerii Jackiewicz” ul. Mariackiej 50/52.

Od 1948 roku należał do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego, powołanego przez Radę Krajową Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON, organizacji politycznej utworzonej w stanie wojennym przez PZPR) w celu propagowania tradycji polskiego oręża i upowszechniania wiedzy o bitwie pod Grunwaldem. Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi (1968), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975), Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”. Laureat: Nagrody Wojewody Gdańskiego w dziedzinie upowszechniania kultury (1974, 1997), Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska (1980, 2014), Pomorskiej Nagrody Artystycznej (2004; najwyższa nagroda przyznawana przez samorząd województwa pomorskiego przedstawicielom pomorskiego środowiska artystycznego), Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego (2007, za rok poprzedni). W 1960 roku uhonorowany odznaką Za Zasługi dla Gdańska. W 2012 roku otrzymał Medal św. Wojciecha. Pochowany na cmentarzu w Starogardzie Gdańskim. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii