HUTZING ENOCH II

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ENOCH HUTZING II (Hützing, Hutzingius; 1600 Gdańsk – 7 VI 1678 Rostok (Rostock)), teolog, rektor gdańskiej szkoły św. Jana, profesor gdańskiego Gimnazjum Akademickim. Wnuk Johanna Hutzinga, pastora kościoła św. Jana, syn Enocha I, także pastora w tym kościele.

15 VIII 1619 ukończył z tytułem magistra studia teologiczne w Wittenberdze, w październiku 1625 uzyskał tamże tytuł licencjata teologii. Od 15 VI 1621 do 1627 był rektorem szkoły św. Jana, w latach 1628-1630 profesorem logiki i języka hebrajskiego w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku. W latach 1630-1632 pastor w Reichenbergu (Bogatka; Żuławy Gdańskie). W jednym z kazań obraził ówczesnego burmistrza Gdańska Valentina von Bodecka, za co ten zakazał mu powrotu do miasta przez 30 lat.

Planując objęcie urzędu kaznodziei w Stargardzie porzucił dotychczasową posadę, został jednak kaznodzieją w Rosenbergu (Susz, Prusy Zachodnie). Podróżował, w 1636 wydał w Sztokholmie wygłoszone w tamtejszym kościele dworskim kazanie. 5 X 1637 powołany został przez księcia Adolfa Fryderyka zu Mecklenburg do objęcia fakultetu teologii na uniwersytecie w Rostoku, 28 VIII 1638 uzyskał tam doktorat z teologii. Popadł jednak w spór teologiczny z Samuelem Bohlem i w 1639 (już po śmierci burmistrza Valentina von Bodecka) powrócił do Gdańska zaopatrzony w list polecający od lubeckiego superintendenta dr Nicolausa Hunniusa do Daniela Dilgera, pastora kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, odgrywającego ważną rolę w Ministerium Duchownym. Przyjęty w Gdańsku szybko popadł jednak w kolejny spór teologiczny z Johannem Corvinem, pastorem kościoła św. Jana Johannem Jakobem Cramerem i diakonem kościoła NMP Friedrichem Schöningiem. Ponownie usunięty z Gdańska powrócił na uniwersytet w Rostoku. Został tam dziekanem Wydziału Teologii, w lutym 1642 próbował pogodzić się z Johannem Corvinem, ale już w czerwcu skarżył się na niego Radzie Miejskiej Gdańska obrażony przez niego profesor Simon Paullus z Kopenhagi.

W 1643 roku opuścił Roztok i został kaznodzieją „wyznania augsburskiego” w Hadze, gdzie jednak spędził tylko rok i od 1644 był tzw. kaznodzieją polowym, wędrującym po małych kościołach prowincjonalnych. W 1645 na Colloquium charitativum w Toruniu wybłagał u gdańskich duchownych poparcie, dzięki któremu gdańska Rada Miejska zezwoliła mu na powrót do miasta. Już jednak w grudniu 1646 Ministerium Duchowne skarżyło go przed Radą o obrażanie (również i w publicznych kazaniach) jego przedstawicieli (Johanna Corvina, Johanna Botsacka, diakona kościoła NMP Adriana Stodderta i innych). Otrzymał od Rady zakaz sprawowania liturgii i wystąpień publicznych. Ponownie został wędrownym kaznodzieją, w marcu 1656 listownie przepraszał Radę Miejską, obiecywał poprawę, „taktyczne” przejście na katolicyzm, by móc ostrzegać współbraci luteranów i łatwiej zwalczać przeciwnika religijnego. Rozmowy z ramienia Ministerium Duchownego prowadził z nim w zakrystii kościoła św. Jana pastor Johann Jacob Cramer. Obiecano mu wsparcie duchowe, ale nie dopuszczono do powrotu na ambonę.

28 III 1656 poprosił Ministerium o wsparcie w staraniach o profesurę języka hebrajskiego w gdańskim Gimnazjum Akademickim. Spotkawszy się z odmową opuścił Gdańsk i od 1659 raz jeszcze jako wędrowny kaznodzieja przemierzał Niemcy aż do Strasburga. Około 1662 powrócił do Gdańska, wyposażony w listy polecające z Helmstädt (Helmstedt, Dolna Saksonia), Hamburga i Rostoku i wnioskujące o udzielenie mu wsparcia materialnego. Otrzymał je pod warunkiem wyznania win, przeproszenia pokrzywdzonych, zadośćuczynienia za szkody, zobowiązania się do zaprzestania podobnych działań w przyszłości. Obietnic widocznie nie dotrzymał, skoro w 1671 kolejny raz otrzymał nakaz opuszczenia Gdańska. Bez posady, wspierany jedynie przez znajomych profesorów, do śmierci żył w nędzy w Rostoku.

Autor między innymi takich publikacji jak: Disputatio Philosophica De Natura Lucis … (Dantisci 1617); Libellus de peste, ejusque nomine, descriptione, causa, signis, cura, fuga, historia etc. 8 Capita constans (Gedani 1621); Christliche Predigt über das Evangelium am Sonntage Invocavit, zu Gross Zünder den 13 Februarii 1630. Gehalten (Dantzig 1630); Collegii biblici privati primi mosaici Genesin in aphorismos redactam exhibentis disputatio quarta ex capite IV et V Geneseos ... / praeside Enocho Hutzingo ... defendendam suscipiet Georgius Grunderus Noviforo- Silesius respondens ad diem 3 Martij... (Rostochii 1638); Christliche Trost-Predigt ueber das Evangelium von der Wittwen Sohn zu Nain, in der Pfarr-Kirche zu Wittenberg A. 1625 gehalten (Rostock 1640); Discoursus theologicus de ministerio Ecclesiastico... Resp. Gerhardo Back Hauss (Rostock 1640). JANSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii