HOTEL GDAŃSK RADISSON BLU

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Hotel Gdańsk Radisson Blu

HOTEL GDAŃSK RADISSON BLU (właściwie Radisson Blu Hotel Gdańsk), do 1945 roku: De Leipzig, Hotel du Nord, Zum Preußischen Hof, po 1945: Jantar, Radisson Blu Hotel Gdańsk, Długi Targ 19. W kamienicy z 2. połowy XV wieku, przebudowany w formach późnobarokowych w 1. połowie XVIII wieku, własności kupca Georga Lincka sen.

Od około 1825 do końca 1845 roku znajdował się tu hotel De Leipzig, prowadzony przez Theodora Lincka juniora (1797–1873). W kamienicy przy Długim Targu i oficynie ciągnącej się do ul. Ogarnej (gdzie znajdował się wjazd do stajni i wozowni hotelowej) znajdowało się około 20 pokoi; w miejscu dawnej winiarni restauracja na parterze (z wejściem z przedproża na Długim Targu). W 1846 roku właścicielką kamienicy oraz hotelu została rodzinna firma C.G. Steffens und Söhne. Otwarty 1 XII 1846, pierwsi goście od 16 XII 1846. W imieniu właścicieli jego kierownikiem był Friedrich Wilhelm Dekert. Czynna też była znajdująca się w oficynie sala koncertowo-wystawowa, w której pierwszy koncert odbył się już 21 XI 1846. 3 VIII 1847 otwarto (po przebudowie) ogólnodostępną restaurację i piwiarnię (z piwem z browaru J. Witta przy ul. Rycerskiej 10), a 8 VII 1852 salę spotkań towarzyskich, w której do roku 1859 sporadycznie odbywały się imprezy towarzyskie, m.in. w 1855 występy teatru marionetek z Drezna. Około 1 X 1849 zamknięty z powodu zastrzeżeń policji budowlanej.

Po poważnych pracach budowlanych (które przystosowały dawne wnętrza do wymogów hotelowych i obowiązującego w Prusach prawa budowlanego, podniesieniu komfortu pokoi dla gości i wprowadzeniu po 1853 roku oświetlenia gazowego) wznowił działalność 5 V 1859 pod nazwą Hotel zum Preußischen Hof, z pierwszymi gośćmi od 26 maja. Zaliczony do pierwszej kategorii gdańskich hoteli, miał 30–40 pokoi, restaurację, czytelnię prasy, pokój bilardowy, piwiarnię, bar winny i salę imprezową (zwany Apollo-Saal, miejsce koncertów, odczytów i wystaw). 5 X 1877 zatrzymał się w nim Jan Matejko z żoną, i tu odebrał należny mu hołd od przedstawicieli miejscowych Polaków. W grudniu 1865 roku nowym właścicielem został gdański restaurator Carl Julius Dirschauer, który 1 V 1866 przywrócił dawną nazwę Hotel du Nord. Po roku 1873 doprowadzono bieżącą wodę oraz kanalizację. Hotel uważany był wówczas pod względem komfortu i prestiżu za drugi po Englisches Haus lokal w Gdańsku. Sytuacja uległa zmianie w 1898, kiedy spadło zainteresowanie dawnymi hotelami ( hotele). Hermann Steinacker, ostatni właściciel, 15 IX 1905 sprzedał obiekt bankowi Norddeutsche Creditanstalt z Królewca; hotel zakończył działalność 29 IX 1905.

Nowy właściciel rozebrał do fundamentów kamienicę przy Długim Targu 19 wraz z oficyną i w jej miejsce zbudował obiekt bankowy (oddany do użytku 1 V 1908) według projektu i pod nadzorem radcy budowlanego Ernsta Schadego. Na parterze znajdowała się sala obsługi klientów, wyżej biura firmy. Około 1920 roku Norddeutsche Creditanstalt został przejęty przez Deutsche Bank, który stał się też nowym właścicielem kamienicy. Do roku 1945 na parterze znajdowała się sala obsługi klientów, w piwnicy skarbiec, pokoje na piętrach wynajmowano firmom i instytucjom.

W marcu 1945 kamienica uległa zniszczeniu (ocalał fragment ściany frontalnej do wysokości I piętra). W ramach odbudowy Głównego Miasta kamieniczkę ze skrzydłem w miejscu dawnej oficyny odbudowano według projektu Henryka Freya, z przeznaczeniem na hotel publiczny. Początkowo obiekt pełnił funkcję hotelu robotniczego dla osób pracujących przy odbudowie Gdańska ze zniszczeń wojennych. następnie dla pracowników Stoczni Gdańskiej. Przekazany miastu, do 1957 pełnił funkcję punktu hotelowego dla repatriantów z ZSRR. Próba odzyskania obiektu przez Stocznię Gdańską w 1957 i przeznaczenia go na mieszkania pracownicze zakończyła się ugodą z władzami miasta, które otworzyło tu średniej klasy hotel Jantar o kilkudziesięciu pokojach. 4 IX 1958 na parterze uruchomiono restaurację "Jantar" (dwie sale, 280 miejsc) z wystrojem według projektu inż. Bruzdewicza z Miastoprojektu. Całość została przekazana w zarząd sopockiej firmie Kąpielisko Morskie.

W roku 2002 sprzedany Rezidor SAS Hospitality. Po rozebraniu części budynku od strony podwórza przeprowadzono tam badania architektoniczne; kamieniczkę przy Długim Targu rozebrano wiosną 2003, pozostawiając nienaruszoną ścianę frontową, która potem została wkomponowana w nowy budynek hotelu. Powstały obiekt (według projektu Piotra Rutkowskiego i Zbigniewa Młodzianowskiego, Sopot) o żelbetowej konstrukcji zajął dużą działkę, dochodzącą do ul. Kotwiczników i obejmującą podwórza domów przy ul. Ogarnej. Elewacji od strony podwórza nadano kształt frontów dawnych gdańskich kamienic. W części podziemnej znalazły się miejsca garażowe. 25 IV 2004 wmurowano kamień węgielny pod nowy, luksusowy, pięciogwiazdkowy Radisson Blu Hotel Gdańsk, ze 134 pokojami, dużym zapleczem gastronomicznym i salami konferencyjnymi, otwarty w maju 2009 roku. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii