HORDLICZKA STEFAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

STEFAN HORDLICZKA (9 XI 1885 Trąbki, powiat Garwolin – 22 X 1959 Gdańsk), komandor porucznik inżynier mechanik, adiunkt oraz lektor języka angielskiego i języka rosyjskiego Politechniki Gdańskiej (PG). Pochodził z rodziny czeskich przemysłowców. Syn Kazimierza, właściciela fabryki szkła Huta Czeska w Hucie Garwolińskiej (26 VIII 1860 Trąbki – 23 II 1920 Paryż), i Eugenii z domu Hordliczki (ur. 1864). Miał siostry Zofię (po mężu Jabłońską) i Halinę (po mężu Karolak) oraz brata Jana (1 XII 1890 Trąbki – 16 I 1953 Goleniów, zmarł w więzieniu), kapitana Marynarki Wojennej, oficera we Flotylli Pińskiej, żołnierza wojny obronnej 1939 roku, uczestnika bitwy pod Kockiem i jeńca oflagów, między innymi w Brunszwiku i Woldenbergu.

W 1907 roku ukończył szkołę realną w Warszawie. Absolwent Morskiej Szkoły Inżynieryjnej w Kronsztadzie i Instytutu Technologicznego w Petersburgu (jako inżynier technolog mechanik). W latach 1912–1917 był oficerem w rosyjskiej Marynarce Wojennej, służył między innymi jako inżynier mechanik na okrętach liniowych i krążownikach. Od 1912 roku podporucznik marynarki, od 28 III 1913 roku inżynier mechanik miczman. Od 1916 roku w stopniu lejtnanta (porucznika) służył we Flocie Czarnomorskiej jako inżynier mechanik kontrtorpedowców turbinowych, między innymi pełniąc funkcję inżyniera mechanika na kontrtorpedowcu „Derszkin”.

Od listopada 1918 roku przebywał w Polsce. W latach 1918–1919 służył w Sekcji Marynarki Ministerstwa Spraw Wojskowych, od maja 1919 do 1921 roku jako kapitan inżynier w Departamencie dla spraw Morskich Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od lutego do maja 1919 roku był referentem technicznym w Komendzie Portu Wojennego w Modlinie, od czerwca 1919 – członkiem komisji budowy w Stoczni Gdańskiej ( Stocznia Królewska) czterech monitorów rzecznych dla Flotylli Wiślanej: ORP „Pińsk”, ORP „Toruń”, ORP „Horodyszcze” i ORP „Warszawa” (w służbie od 1921). 1 VI 1919 roku awansował do stopnia komandora podporucznika inżyniera. Od 22 VI do 25 VII 1920 roku był oficerem technicznym Marynarki Wojennej we Flotylli Pińskiej, z którą walczył w wojnie polsko-rosyjskiej. W 1921 roku został oddelegowany z Departamentu dla spraw Morskich do Anglii w celu odbycia szkolenia z organizacji pracowników do obsługi latarni morskich i oznakowania nawigacyjnego. W 1921 przeniesiono go do rezerwy w stopniu komandora porucznika.

W latach 1921–1942 prowadził przedsiębiorstwo drzewne (leśne) i tartak we wsi Huta Garwolińska. W 1942 roku, poszukiwany przez Gestapo, wyjechał do Warszawy, gdzie ukrywał się i pracował dorywczo. Po upadku powstania warszawskiego wyjechał do Częstochowy. Od marca do września 1945 roku był nauczycielem elektrotechniki w Liceum Technicznym w Warszawie, od października 1945 do czerwca 1946 nauczycielem języka angielskiego w Państwowym Liceum i Gimnazjum w Szczecinku.

Od 1 VII 1946 do emerytury w 1957 roku pracował na PG, początkowo jako adiunkt w Katedrze Budowy i Projektowania Okrętów na Wydziale Budowy Okrętów, od 15 II 1949 do sierpnia 1951 w Bibliotece Głównej PG (przygotowywał fachowe tłumaczenie terminologii okrętowej, opracowywał katalog i inwentaryzował literaturę techniczną), w latach 1951–1957 był wykładowcą języka angielskiego na Wydziale Elektrycznym i Wydziale Architektury oraz języka rosyjskiego na Wydziale Budowy Okrętów w Studium Języków Obcych.

Autor między innymi skryptu Electric Network. Skrypt dla lektoratu języka angielskiego na Wydziale Elektrycznym. Sekcja prądów słabych (1951) oraz rękopisu skryptu w języku rosyjskim poświęconego technicznym terminom okrętowym. Był też tłumaczem literatury technicznej z języków rosyjskiego, niemieckiego, angielskiego, francuskiego, szwedzkiego, włoskiego i holenderskiego.

Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. WP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii