HELLINGRATH BERTHOLD FRANZ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Banknoty II Wolnego Miasta Gdańska z rycinami Bertholda Franza Hellingratha
Berthold Franz Hellingrath Długie Pobrzeże w Gdańsku, przed 1925
Berthold Franz Hellingrath Bazylika Mariacka, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Brama Chlebnicka, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Długie Pobrzeże z Żurawiem około 1920
Berthold Franz Hellingrath Dom galeriowy przy kościele św. Trójcy, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Kościół św. Mikołaja, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Ulica Piwna z Bazyliką Mariacką, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Łodzie przy Rybackim Pobrzeżu, w tle Wyspa Spichrzów i Żuraw, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Rybackie Pobrzeże z Bramą Straganiarską, w tle kościół św. Jana, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Wielki Młyn, około 1920
Berthold Franz Hellingrath Wieża Więzienna, około 1920

BERTHOLD FRANZ HELLINGRATH (27 X 1877 Elbląg – 15 XII 1954 Hanower), grafik, malarz. W wieku pięciu lat przeprowadził się z rodzicami z Elbląga do Gdańska. Naukę sztuk pięknych rozpoczął w szkole św. Jana w Gdańsku u Wilhelma A. Stryowskiego, następnie w gdańskiej Königliche Provinzial-Kunst- und Gewerbeschule ( Królewska Szkoła Sztuk Pięknych). W latach 1899–1905 studiował w Dreźnie u Carla Bantzera (1857–1941) i Gotthardta Kuehla (1850–1915), później w Monachium. W 1907 w Dreźnie założył własne studio. Do Gdańska powrócił w roku 1906, brał udział w wystawie w Katowni (Arthur Bendrat und seine Freunde), pieniądze ze sprzedaży obrazów pozwoliły mu na wyjazd na dalsze studia do Paryża. Wystawiał swoje prace w Olsztynie (1910), Dreźnie (1910–1912, 1917), Berlinie (1911–1914), Monachium (1912, 1916, 1917), Düsseldorfie (1911), Lipsku.

Podczas I wojny światowej, od 1916 wcielony do wojska; pracował w Biurze Konstrukcyjnym Stoczni Cesarskiej ( Stocznia Królewska), tworząc między innymi obrazy olejne do dekoracji niemieckich okrętów. Jego obrazy dekorowały także wnętrze gmachu Towarzystwa Ubezpieczeń od Ognia. Mieszkał przy Althofweg (ul. Fiszera). Był członkiem żydowsko-niemieckiej loży masońskiej Zur Kette an der Weichsel (Łańcuch nad Wisłą; wolnomularstwo).

W roku 1925 opuścił Gdańsk, był docentem, a od 1928 profesorem malarstwa i rysunku oraz architektury na Politechnice w Hanowerze, gdzie zamieszkał. W 1937 jego dzieła uznane zostały przez nazistów za politycznie niesłuszne, został wykluczony z Izby Sztuk Pięknych Rzeszy. Większość jego dzieł przepadła podczas II wojny światowej. Od 1945 ponownie pracował na Politechnice w Hanowerze. W 1947 przeszedł na emeryturę. W 1953 został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. Zmarł w wyniku obrażeń odniesionych podczas wypadku drogowego.

Tworzył – zaliczane do najlepszych – ryciny z motywami architektury gdańskiej, malował martwe natury, portrety, architekturę i pejzaże. Tworzył grafikę użytkową, zaprojektował pierwsze talony zastępcze w okresie inflacji (litografia przedstawiająca Długie Pobrzeże widziane z Zielonego Mostu, umieszczona na talonach wartości 500 marek, w 1922), pierwszy gdański znaczek pocztowy. Publikował kalendarze, pocztówki, albumy. Znany z prac graficznych. MJB

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii