HEIN CONSTANTIN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Constantin Hein, talerz, srebro

CONSTANTIN HEIN (8 III 1674 Gdańsk – 16 IX 1743 Gdańsk), złotnik. Syn Daniela Heine. Od 1703 roku zatrudniony jako czeladnik w warsztacie Christiana Schuberta II. Pracę mistrzowską wykonał w 1705 roku w pracowni Petera Rödego III. 29 VII 1706 uzyskał obywatelstwo Gdańska.

Funkcję kompana (podstarszego) gdańskiego cechu złotników pełnił w roku 1730, starszego cechu w latach 1725, 1731, 1737. Jako czeladnika zatrudniał od 19 VI 1721 młodszego brata Salomona (1682 – 11 VI 1745), od 1711 Beniamina Berendta I, od 1714 Carla Edera. Prace mistrzowskie w jego warsztacie wykonali Johann Carl Dietrich, Beniamin Döbler, Bernhardt Spaht, Beniamin Ephraim Schmidt. Został pochowany w kaplicy złotników w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Wdowa po nim prowadziła warsztat jeszcze w 1744 roku.

Używał znaku warsztatowego z monogramem CH w skomplikowanym obrysie i podobnego jako probierz cechowy. Z jego dorobku wymienić można: kielich (Muzeum Zamkowe w Malborku), paterkę ( Muzeum Narodowe w Gdańsku), łyżkę (Państwowe Muzeum Historyczne w Moskwie).

Zob. też złotnictwo. AFR

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii