GRUDZIŃSKI BRONISŁAW

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

BRONISŁAW GRUDZIŃSKI (4 II 1911 Sławków, woj. krakowskie – 4 I 1992 Sławków), obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej (WST) na Westerplatte w 1939 roku w stopniu kaprala zawodowego, honorowy obywatel miasta Gdańska. Syn Stanisława i Marii z domu Ficińskiej.

Ukończył siedmioklasową szkołę powszechną. W 1933 powołany do odbycia obowiązkowej czynnej służby wojskowej w 2. Pułku Piechoty Legionów
w Sandomierzu. Po zakończeniu służby czynnej, od 1934 żołnierz zawodowy w 2 kompanii I batalionu. Ukończył szkołę podoficerską. Awansowany do stopnia kaprala.

Wraz z starszym sierżantem Józefem Pełką i kapralem zawodowym Henrykiem Chrulem z tego samego 2. Pułku Piechoty Legionów skierowany do służby w załodze wymiennej WST na Westerplatte. Na miejsce przybył 17 III 1939. Pod koniec sierpnia 1939 dowódca wartowni Nr 4, 31 sierpnia wyznaczony na dowódcę wartowni Nr 2. Dowodził tą wartownią w czasie walki. W niewoli (numer jeńca 1893) przebywał w Stalagu IA Stablack (obecnie Stabławki, gmina Górowo Iławeckie, woj. warmińsko-mazurskie). Do 2 II 1945 pracował w majątku ziemskim Schönwiese (Piękne Łąki, gmina Gołdap?).

23 III 1945 był w punkcie PCK w Warszawie, 11 kwietnia w punkcie PCK w Krakowie. Na stałe osiadł w rodzinnym Sławkowie. Ponownie w zawodowej służbie wojskowej, początkowo w 16. Samodzielnym Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej w Katowicach, następnie w 3. Drezdeńskiej Brygadzie Pancernej w Opolu, przeformowanej w lutym 1946 w 6. Drezdeński Pułku Czołgów Ciężkich, dyslokowany do Wrocławia. Służbę zakończył w 1950 w stopniu sierżanta. Pracował w Fabryce Wyrobów z Drutu w Sławkowie.

W 1989 awansowany do stopnia podporucznika rezerwy. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militarii (1960), Odznaką Grunwaldzką (1946), Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 (1946), Medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939 (1981), odznaką „Za Zasługi dla Gdańska” (1984). Wspólnie ze wszystkimi Westerplatczykami od 21 V 1998 honorowy obywatel Gdańska.

Żonaty był z Ireną, miał dwóch synów. JTU






Bibliografia:
Źródła:
Archiwum Państwowe Gdańsk, Akta Komisariatu Generalnego Rzeczypospolitej Polski, sygn. 259/1068, k. 91. Rozkaz Nr 11 Komendanta Wojskowej Składnicy Tranzytowej Westerplatte z dnia 17 marca 1939.
Literatura:
Dróżdż Krzysztof Henryk, Walczyli na Westerplatte. Badania nad stanem liczbowym załogi Wojskowej Składnicy Tranzytowej we wrześniu 1939 roku, Oświęcim 2017.
Górnikiewicz-Kurowska Stanisława, Westerplatczycy. Losy Obrońców Wojskowej Składnicy Tranzytowej, Gdańsk 1999.
Westerplatte, zebrał, opracował i wstępem opatrzył Zbigniew Flisowski. Warszawa 1978.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii