GROENING BRUNO

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

BRUNO GROENING (Groenkowski; 30 V 1906 Oliwa – 26 I 1959 Paryż), uzdrowiciel. Syn murarza, rodzina ortodoksyjnych katolików. Początkowo skierowany do nauki w zawodzie handlowca, następnie uczył się rzemiosła. W latach 1925–1929 właściciel małej firmy produkującej stolarkę budowlaną i meblową. Następnie bezrobotny, imał się przygodnych zajęć. W 1943 roku powołany do służby w Wehrmachcie, walczył na froncie wschodnim, dwukrotnie ranny, 5 III 1945 dostał się na Pomorzu do niewoli radzieckiej. Zwolniony w końcu roku, osiadł w Niemczech, w Haigerseelbach, pracował jako robotnik. W roku 1948 ujawnił umiejętności uzdrowicielskie, na spotkania z nim (zwłaszcza wiosną 1949 roku do Herford w Westfalii) zdążały tłumy chorych. Przedstawiciele oficjalnej medycyny i władz wytaczały przeciwko niemu procesy (zmarł podczas jednego z nich i wyroku nie ogłoszono). Od 1979 roku istnieje Koło Przyjaciół Bruna Groeninga, pielęgnujące tradycję jego uzdrowicielskich metod, bujnie rozwijające się od lat 80. XX wieku, obecnie największa światowa organizacja preferująca uzdrowienie na drodze duchowej. Nakręcono o nim film dokumentalny Fenomen Bruna Groeninga (premiera 3 X 2003, Berlin). RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii