GRODDECK BENIAMIN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

BENIAMIN GRODDECK (Grodek; 27 IX 1720 Gdańsk – 1776), uczony. Wnuk Albrechta Groddecka (1638–1714), syn Karla (1678–1745). Od 1729 roku uczył się w Gimnazjum Akademickim, w latach 1741–1743 studiował logikę, metafizykę i hebrajski na uniwersytecie w Lipsku, uzupełniał naukę w Amsterdamie i Lejdzie (1744–1745). Osiadł w Wittenberdze, pracował na uniwersytecie, od roku 1749 do śmierci w Gdańsku, profesor języków orientalnych w Gimnazjum Akademickim, wykładał po łacinie. Autor prac o językach orientalnych, pisał teksty okolicznościowe (drukowane w Gdańsku i Wittenberdze), posiadacz prywatnej biblioteki (3 tysiące woluminów). Żonaty był z Beatą Konstancią Ehler. Miał synów Balthazara (1760–1822) i Gottfrieda Ernsta (1762–1823), profesora literatury na uniwersytecie w Wilnie. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii