GENERAŁ ZARUSKI

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Patron, generał brygady Wojska Polskiego Mariusz Zaruski (1867 – 1941) pionier polskiego żeglarstwa
STS „Generał Zaruski” pod żaglami, lata 50. XX wieku
STS „Generał Zaruski” pod żaglami, 2014
STS „Generał Zaruski” cumujący przy Narodowym Muzeum Morskim w Gdańsku, 2018

„GENERAŁ ZARUSKI”, STS, żaglowiec, drewniany kecz gaflowy, długość 28 m (z bukszprytem), szerokość 5,8 m, zanurzenie 3,6 m, powierzchnia ożaglowania 314 m², pojemność 71 BRT, 2 silniki o łącznej mocy 228 KM, załoga 26 osób; zbudowany w 1939 roku w stoczni B. Lunda w Ekenäs w Szwecji z inicjatywy gen. Mariusza Zaruskiego, na zamówienie Ligi Morskiej i Kolonialnej. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił przekazanie go stronie polskiej. Podczas wojny pod nazwą „Kryssaren” pływał pod banderą Svenska Seglarskola.

W roku 1946 przekazany Polsce, otrzymał imię „Generał Zaruski”. Przez kilka lat był flagową jednostką Ligi Morskiej. W 1950 przemianowany na „Młodą Gwardię”. W 1953, po likwidacji Ligi Morskiej, przejęty przez Ligę Przyjaciół Żołnierza (późniejsza Ligę Obrony Kraju). W roku 1957 przemianowany na „Mariusz Zaruski”. W tym samym roku, wspólnie z „Zewem Morza”, odbył rejs do Narviku, podczas którego – po raz pierwszy w historii polskiego żeglarstwa – przekroczono koło podbiegunowe. W roku 1969 jednostka powróciła do imienia „Generał Zaruski”. W 1975 popłynął w swój najdłuższy rejs na Spitsbergen i Wyspę Niedźwiedzią. W połowie lat 90. XX wieku wydzierżawiony prywatnemu armatorowi. Pogarszający się stan techniczny spowodował utratę w 2003 roku klasy Polskiego Rejestru Statków, co skutkowało wyłączeniem go z eksploatacji. Przez niemal cały okres 1946–2003 pływał jako jednostka szkoleniowa, przez jego pokład przewinęły się setki młodych adeptów żeglarstwa. Brał udział w Operacjach Żagiel, odbywały się na nim również rejsy organizowane przez Bractwo Żelaznej Szekli, zabierał także na pokład młodzież niepełnosprawną i z tzw. środowisk zagrożonych.

W roku 2005, z inicjatywy Fundacji Polskie Żagle imienia gen. Mariusza Zaruskiego, podjęto prace naprawcze. W kwietniu 2009 przyholowany do Władysławowa, remont wstrzymano w 2006 roku z braku funduszy. 3 XI 2008 miasto Gdańsk odkupiło żaglowiec od Ligi Obrony Kraju; armatorem został Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji. W kwietniu 2009 przeholowany do Gdańskiej Stoczni Remontowej, gdzie firma Complex Jacht z Pucka rozpoczęła na nim dalsze prace remontowe. Ponownie zwodowany 5 XII 2011, podniósł banderę 30 X 2012. Służy szkoleniu i wychowaniu morskiemu młodzieży jako jednostka flagowa Miasta Gdańska, z biurem armatora na terenie Przystani Żeglarskiej „Żabi Kruk” przy ul. Żabi Kruk 15a. RP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii