GÖTZ EMIL FRIEDRICH II

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Emil Friedrich Götz II

EMIL FRIEDRICH GÖTZ II (18 IV 1855 Kilonia (Kiel) – 4 VII 1926 Gdańsk), lekarz. Syn Emila Friedricha Götza I. W 1874 zdał maturę, do 1879 roku studiował medycynę na uniwersytecie w Würzburgu i uzyskał doktorat na uniwersytecie w Kilonii. Po rocznej służbie wojskowej w charakterze lekarza wojskowego, od 1880 był asystentem w Zakładzie Psychiatrycznym w Szlezwiku, od października 1881 asystentem w Klinice Chirurgicznej Uniwersytetu w Wiedniu.

Jesienią 1882 roku otworzył w Gdańsku prywatną praktykę. 3 V 1883, chociaż był protestantem, rozpoczął pracę w katolickim szpitalu Najświętszej Marii Panny, gdzie był zatrudniony przez 43 lata. Początkowo asystent dr Eduarda Hildebrandta, od 1895 roku ordynator oddziału wewnętrznego. W 1902 otrzymał tytuł tajnego radcy sanitarnego (Geheimer Sanitätsrat). W czasie I wojny światowej kierował w szpitalu NMP przemienionym na lazaret wojskowy, za ratowanie rannych żołnierzy odznaczony został Medalem Czerwonego Krzyża (Rote Kreuz-Medaille) i Krzyżem Żelaznym na Biało-Czarnej Wstędze (Eisernes Kreuz am weiß-schwarzen Bande).

W okresie 1892–1926 mieszkał przy Langer Markt 14 (Długi Targ), tam też znajdował się jego gabinet prywatny. W 1914 posiadał także drugi gabinet – przy Parkenweg 14 (ul. Pawłowskiego). 17 IV 1888 roku zawarł w Gdańsku związek małżeński z Klarą Agnes Caroliną (8 X 1864 Jeziorno koło Sztumu – po 1939), córką właściciela ziemskiego Hermanna von Flottwella. Miał ośmioro dzieci, z których Archibald Friedrich (ur. 19 XII 1893 Gdańsk) był w latach 1921–1928 urzędnikiem bankowym w Gdańsku, dr Adalbert Friedrich (21 IX 1890 Gdańsk – 1939) prowadził w Gdańsku prywatną praktykę.

Pochowany w grobowcu rodzinnym na starym cmentarzu Zbawiciela ( Cmentarze na terenie Śródmieścia. Zaroślak). MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii