FREISLICH MAXIMILIAN DIETRICH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Maximilian Dietrich Freislich, tekst kantaty na dwusetlecie Reformacji; wykonanie utworu 28 X 1717 poprzedziło przemówienie Johanna Petera Kinda, byłego studenta Gimnazjum Akademickiego
Maximilian Dietrich Freislich, tekst kantaty na dzień imienin Martina Lutra; wykonanie utworu 11 XI 1717 poprzedziło przemówienie Johanna Sartoriusza, profesora retoryki w Gimnazjum Akademickiego

MAXIMILIAN DIETRICH (DITERICH) FREISLICH (Freisslich, Freißlich, Fraislich; ochrzczony 7 II 1673 Immelborn koło Meiningen – pochowany 24 IV 1731 Gdańsk), kompozytor. Brat Johannesa Wigulaeusa (Wigaläusa) Freislicha (ochrzczony 2 IV 1679 Salzungen, Turyngia – 1710 Toruń), który w lutym 1700 roku został wpisany do najwyższej klasy (prima) Gimnazjum Akademickiego, w 1703 w Toruniu kantora i nauczyciela w gimnazjum; brat przyrodni Johanna Balthasara Christiana Freislicha.

Około 1686 roku śpiewak w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP) i uczeń Johanna Valentina Medera. Od 1699 roku kapelmistrz w tym kościele. Zachował się tylko jeden jego utwór: wokalno-instrumentalny psalm Dixit Dominus z 1727 roku oraz kilkadziesiąt drukowanych w Gdańsku tekstów kantat kościelnych i okolicznościowych, pisanych między innymi z okazji 200-lecia reformacji i na uroczystości rodzinne gdańszczan. Psalm i teksty większości kantat znajdują się w Polskiej Akademii Nauk Bibliotece Gdańskiej, a teksty dwóch kantat z 1717 roku w Archiwum Państwowym.

22 XI 1701 w kościele NMP poślubił Annę Elisabethę (1682 – pochowana 28 III 1749 w kościele św. Mikołaja, córkę Nathanaela Minne. Mieli dwanaścioro dzieci, sześciu synów: Johanna Nathanaela (ochrzczony 2 IX 1702 Gdańsk – po 1718), w 1718 ucznia Gimnazjum Akademickiego; Friedricha Gottlieba (ochrzczony 31 XI 1705 Gdańsk – po 1729), w 1722 ucznia Gimnazjum Akademickiego, który w 1726 przedstawił dysertację prawniczą De insufficientia paternae educationis ad vitam civilem, następnie studiował w Królewcu; Carla Heinricha (ochrzczony 17 I 1709 Gdańsk – po 1748), który 22 V 1728 otrzymał obywatelstwo miejskie; Ferdinanda (ochrzczony 20 V 1712 Gdańsk); Alexandra (ochrzczony 1 IX 1713 Gdańsk), nieochrzczone niemowlę płci męskiej (pochowane 20 VIII 1720 Gdańsk), i sześć córek: Justinę Dorotheę (ochrzczona 6 VII 1710 Gdańsk – pochowana 23 IX 1712 Gdańsk); Annę Euphrosinę (ochrzczona 20 XI 1703 Gdańsk – 15 IX 1774 Gdańsk), trzykrotnie zamężną: od 31 V 1729 za Martina Christiana Lindenowa (zm. przed 1740 Lębork), z którym miała syna Johanna Christiana von Lindenowskiego, od 1740 za Johanna Adolpha von Wagenfeldta (1703–1750), z którym miała syna Heinricha Adolpha (29 VIII 1747 Gdańsk – 25 II 1809 Gdańsk), ojca drugiej żony Jakoba Kabruna, od marca 1752 za Benjamina Reimera (pochowany 17 V 1765 w kościele św. Bartłomieja pod płytą nr 44); nieochrzczone niemowlę płci żeńskiej (pochowane 8 V 1711 Gdańsk); Eleonorę (ochrzczona 17 VII 1715 Gdańsk); Justinę Dorotheę (ochrzczona 16 II 1717 Gdańsk); Annę Elisabethę (ochrzczona 4 IX 1718 Gdańsk – pochowana 18 IX 1753 w kościele św. Mikołaja), od 1748 żona Jeana Petera Lamberta Bohona (? wieś Bohon (obecnie dzielnica Durbuy, Belgia) – 14 X 1775 Bydgoszcz), handlarza winem, właściciela kamienicy zwanej Bohonsche Haus przy Heilige-Geist-Gasse 111 (ul. św. Ducha; w 1848 kamienica została przebudowana na potrzeby szkoły św. Jana. DSJMM

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii