FINK-FINOWICKI CZESŁAW

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Czesław Fink-Finowicki

CZESŁAW FINK-FINOWICKI (22 VII 1896 Obodówka, Podole – 1 II 1977 Warszawa), farmaceuta. Syn aptekarza Oktawiana (zm. 1907 Kijów) i Łucji z domu Samborskiej. W latach 1912–1915 ukończył gimnazjum klasyczne w Kijowie, studiował na uniwersytecie w Kijowie (w 1916 roku pomocnik aptekarza), uniwersytecie w Warszawie (w roku 1928 prowizor farmacji, od 1938 magister). W latach 1912–1921 pracował w aptekach w Bucharze i Samarkandzie, w okresie 1922–1944 w Lubartowie, Kaliszu i Warszawie. Producent leków (w latach 1930–1944 miał w Warszawie prywatną wytwórnię Dharma), wyrabiał m.in. soki ze świeżych roślin z własnej plantacji w Zalesiu Górnym koło Grójca. W okresie 1930–1939 członek Rady Nadzorczej Związku Polskiego Przemysłu Chemiczno-Farmaceutycznego, w 1934–1939 Rady Naukowej Polskiej Służby Zdrowia. Aktywista związkowy, w 1928 roku założyciel Federacji Farmaceutów Słowiańskich, w latach 1934–1939 delegat Polski w Międzynarodowej Unii Farmaceutów Pracowników. W czasie II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej (AK), ps. "Ostoja", uczestnik powstania warszawskiego (wytwarzał sterylne leki dla szpitali powstańczych).

W kwietniu 1945 roku w Gdańsku jako członek grupy operacyjnej pełnomocnika Rzeczypospolitej Polskiej do spraw zabezpieczenia gdańskich aptek, organizator i wiceprezes gdańskiej (maj 1945 - 8 I 1951) gdańskiej Okręgowej Izby Aptekarskiej. Otrzymał zgodę Wydziału Zdrowia oraz Pomorskiej Izby Farmaceutycznej na wydzierżawienie we Wrzeszczu apteki „Zur Neustadt”, przemianowaną na „Nowomiejską” przy Plac Wybickiego 18 ( apteki). Ponownie uruchomił w Gdańsku wytwórnię Dharma, nabył też gospodarstwo Płoni Wielkiej), gdzie założył plantację roślin na potrzeby wyrobów lekarskich. W 1948 wymówiono mu dzierżawę apteki, w 1949 zamknął wytwórnię, w 1950 sprzedał gospodarstwo.

Do 1948 przewodniczył Miejskiemu Komitetowi Opieki Społecznej i Pomocy Zimowej, do 1957 zsiadał w Komisji Zdrowia Wojewódzkiej Rady Narodowej. W okresie 1945–1950 organizował Wydział Farmacji Akademii Lekarskiej w Gdańsku, m.in. Zakład Farmacji Stosowanej, gdzie od 1 XII 1948 do 1958 pracował jako adiunkt, w 1947–1959 także wykładowca historii farmacji. Autor podręczników akademickich, m.in. na zlecenie Ministerstwa Zdrowia: Preparatyka galenowa – zarys farmacji stosowanej (1955) oraz Zarys historii i propedeutyki farmacji (1959). Organizator i w okresie 1951–1956 kierownik Laboratorium Galenowego Zarządu Aptek w Gdańsku (ul. Aldony), w piwnicach apteki Ubezpieczalni Społecznej przy ul. Wałowej uruchomił w 1951 produkcję płynów i maści. W latach 1956-1958 dzierżawił Aptekę nr 5 (al. Grunwaldzka 36; apteki). Mimo otwartego przewodu doktorskiego (1956) dysertacji doktorskiej nie ukończył. W lutym 1956, ze względu na stan zdrowia (urazu kręgosłupa przy remoncie Apteki nr 5) wyjechał do Wałbrzycha. Tu był dzierżawca apteki, radnym (1965-1969), wiceprzewodniczącym Miejskiego Komitetu Zdrowia.

Działał od 1946 w Związku Zawodowym Pracowników Służby Zdrowia, przewodniczył (1957) Sekcji Farmaceutycznej Okręgu Gdańskiego, w Zarządzie Głównym działał do 1973. Należał do Gdańskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego (powołanego w 1949), w latach 1949-1951 sekretarz i wiceprezes Oddziału. Członek Polskiej Partii Socjalistycznej (1947) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, po 1956 Stronnictwa Demokratycznego. Utalentowany filmowiec.

Odznaczony był m.in. Srebrnym (1937) i Złotym Krzyżem Zasługi (1969), Złotą Odznaką Centralnego Komitetu Opieki Społecznej (1950), Złotą Odznaka Działacza Frontu Jedności Narodu, Medalem Ignacego Łukasiewicza (1972). W 1919 ożenił się w Samarkandzie z Olimpia z domu Goleniecką (zm. lipiec 1945 Gdańsk), ponownie 24 I 1948 z Heleną Stefanią z domu Łukawską, mgr farmacji. ZK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii