FERBER EBERHARD

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

EBERHARD FERBER (27 I 1463 Gdańsk – 5 III 1529 Tczew), burmistrz. Syn burmistrza Johanna Ferbera. Uczeń szkoły parafialnej przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP), student szkoły katedralnej we Włocławku, w roku 1481 wysłany na dwór książąt meklemburskich w Szwerinie po nauki dworskich manier i rzemiosła rycerskiego. W 1490 roku brał udział w wojnie Hanzy z Flandrią. W Gdańsku od roku 1494; wszedł w skład Rady Miejskiej. W latach 1496–1498 w orszaku księcia zachodniopomorskiego Bogusława X odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej (przez Niemcy i Włochy), brał udział w starciu z Turkami na Morzu Śródziemnym. W Jerozolimie, u grobu Chrystusa, otrzymał od Bogusława X pas rycerski, co potwierdził 2 VI 1504 w Gdańsku król polski Aleksander Jagiellończyk. W 1504 roku dostał w administrowanie starostwo puckie, trzymane w zastawie przez Gdańsk, w okresie 1510–1522 burmistrz, w 1512–1513 i 1515–1522 burgrabia. Posiadał prawie absolutną władzę w mieście, nazywany „królem Gdańska”. Rozbudował odziedziczone przedsiębiorstwo handlu drewnem, uprawiał lichwę, nabywał posiadłości ziemskie, w roku 1514 wydzierżawił (na 10 lat) od miasta Żuławy Gdańskie. Mieszkał przy Langgasse (ul. Długa 28). Delegat na sejmik pruski, w składzie poselstw do króla polskiego Zygmunta I Starego i książąt zachodniopomorskich na zjazdach Hanzy w Lubece bronił praw i przywilejów Gdańska. W 1515 roku brał udział w zjeździe Zygmunta Starego i jego brata Władysława, króla Czech i Węgier, z cesarzem Maksymilianem i Habsburgiem w Pożoniu (Pressburg, Bratysława) oraz Wiedniu. Podczas rokowań z cesarzem uzyskał m.in. potwierdzenie przywilejów Gdańska i zniesienie banicji cesarskiej, ciążącej na mieście od połowy XV wieku. 18 V 1515 w Pożoniu uzyskał od Zygmunta Starego szlachectwo oraz dożywotnio starostwo tczewskie i inne dobra ziemskie. 29 VII 1515 cesarz Maksymilian wystawił dla rodziny Ferberów dokument nobilitacyjny. W 1520 roku Ferber kierował obroną Gdańska obleganego przez zakon krzyżacki, w 1521 roku brał udział w rozmowach pokojowych z wielkim mistrzem w Toruniu. Kryzys gospodarczy spowodowany tą wojną i wzrost konfliktów w Gdańsku dał opozycji, kierowanej przez rodzinę Feldstete, pretekst do ograniczenia władzy Ferbera. W 1521 roku odebrano mu administrację Żuław Gdańskich, a kiedy odrzucono jego żądanie odszkodowania za poczynione tam inwestycje, wyjechał do Tczewa. W 1522 roku, w obliczu konfliktu Hanzy z królem duńskim Chrystianem II, na krótko pogodzony z władzami Gdańska, dowodził flotą gdańską, współdziałającą z hanzeatycką. Po niepowodzeniu wyprawy, 20 IX 1522 opuścił Gdańsk, przybiwszy na drzwiach kościoła NMP i Dworu Artusa pisma grożące złożeniem skargi do króla polskiego. Władze Gdańska skazały rodzinę Ferberów na wieczną banicję i areszt na majątku. W roku 1526 uzyskał poparcie Zygmunta Starego, wrócił do Gdańska, otrzymał odszkodowanie i prawo powrotu na urzędy. 23 VII 1526 poprosił jednak króla o zwolnienie z piastowanych godności i opuścił Gdańsk. Na jego polecenie sporządzono tzw. Księgę Ferbera, najstarszy spis kronik gdańskich. EB

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii