FALK JOHANNES DANIEL

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Herb rodowy Johannesa Daniela Falka

JOHANNES DANIEL FALK (28 X 1768 Gdańsk – 14 II 1826 Weimar), pedagog, pisarz. Syn gdańskiego perukarza. Absolwent Gimnazjum Akademickiego. Jako stypendysta Rady Miejskiej podjął studia teologiczne w Halle. Nie ukończywszy ich, osiadł w Weimarze, gdzie poznał Johanna Wolfganga Goethego (napisał o nim Goethe aus näherem persönlichem Umgange dargestellt, wyd. pośmiertnie 1832) i Friedricha Schillera. Dziennikarz, uprawiał poezję i satyrę (Taschenbuch für Freunde des Scherzes und der Satire, 1797–1803). W 1816 roku ułożył pieśń na Boże Narodzenie, Wielkanoc i Zielone Świątki, zatytułowaną O du fröhliche (O błogosławiony), w wersji uzupełnionej w roku 1829 przez Heinricha Holzschubera (1798–1847) śpiewaną również obecnie (na melodię sycylijskiej pieśni maryjnej O sanctissima) jako pieśń bożonarodzeniowa.

Zasłynął jako założyciel w Weimarze charytatywnego chrześcijańskiego Gesellschaft der Freunde in der Not (Stowarzyszenie Przyjaciół w Potrzebie) i nowoczesnego zakładu wychowawczego Lutherhof, który powołał (po śmierci podczas epidemii tyfusu czworga z siedmiorga własnych dzieci) z myślą o zaniedbanej młodzieży. Na jego wzór powstały podobne zakłady w różnych miastach Niemiec. Uchodzi za twórcę niemieckiej polityki społecznej.

Do 1945 roku jego imię, Falkweg, nosiła obecna ul. Topolowa we Wrzeszczu. EK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii