FALK JOHANNES DANIEL

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Herb rodowy Johannesa Daniela Falka

JOHANNES DANIEL FALK (28 X 1768 Gdańsk – 14 II 1826 Weimar), pedagog, pisarz. Syn gdańskiego perukarza. Absolwent Gimnazjum Akademickiego. Jako stypendysta Rady Miejskiej podjął studia teologiczne w Halle. Nie ukończywszy ich, osiadł w Weimarze, gdzie poznał Johanna Wolfganga Goethego (napisał o nim Goethe aus näherem persönlichem Umgange dargestellt, wyd. pośmiertnie 1832) i Friedricha Schillera. Dziennikarz, uprawiał poezję i satyrę (Taschenbuch für Freunde des Scherzes und der Satire, 1797–1803). W roku 1816 ułożył pieśń na Boże Narodzenie, Wielkanoc i Zielone Świątki, pt. O du fröhliche (O błogosławiony), śpiewaną i obecnie (na melodię sycylijskiej pieśni maryjnej O sanctissima) jako pieśń bożonarodzeniowa w wersji uzupełnionej w roku 1829 przez Heinricha Holzschuhera (1798–1847). Zasłynął jako założyciel w Weimarze charytatywnego chrześcijańskiego Gesellschaft der Freunde in der Not (Stowarzyszenie Przyjaciół w Potrzebie) i nowoczesnego zakładu wychowawczego Lutherhof, który powołał (po śmierci podczas epidemii tyfusu 4 z 7 własnych dzieci) z myślą o zaniedbanej młodzieży. Na jego wzór powstały podobne zakłady w różnych miastach Niemiec. Uchodzi za twórcę niemieckiej polityki społecznej. Do roku 1945 jego imię, Falkweg, nosiła obecna ul. Topolowa we Wrzeszczu. EK

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii