FALCK MICHAEL

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Michael Falck według Izaaka Saal na podstawie wzoru Andreasa Stecha

MICHAEL FALCK (8 X 1622 Gdańsk – 18/19 IX 1676 Gdańsk), uczony, pastor kościoła św. Bartłomieja i kościoła św. Katarzyny. Syn Michaela Falcka (zm. 1623), kaznodziei w kościele św. Bartłomieja i Sary z domu Rossau, ponownie zamężnej za Nicolausa Hufauffa.

Od 1629 roku uczeń szkoły św. Jana, od 1632 szkoły mariackiej, ze względu na słabe zdrowie (między innymi w 1636 zachorował na ospę) kończąc ten etap edukacji prywatnymi lekcjami u Johanna Sivertza, późniejszego kaznodziei kościoła św. Gertrudy. W 1637 roku przyjęty do gdańskiego Gimnazjum Akademickiego przez Johanna Botsacka, jako jego uczeń w 1639 wygłosił swoje pierwsze kazanie w Domu Ospy, Lazarecie przy Bramie Oliwskiej. Następnie wygłosił jeszcze 10 dalszych kazań w Gdańsku. W latach 1641–1644 studiował teologię i filozofię na uniwersytecie w Królewcu, w sierpniu 1644 uzyskując magisterium. Jeszcze przed uzyskaniem stopnia akademickiego, w 1641 i 1642, wygłosił w Królewcu 45 autorskich kazań. Od 1643 wykładał w Królewcu filozofię, jego słuchaczem był między innymi Michael Watson (1623–1665), z którym wspólnie napisał rozprawę Disputatio physica de natura elementorum ad mentem Aristotelis (Regiomonti, 1646).)

Po powrocie w lipcu 1644 do Gdańska, gdzie wygłosił kilka kazań, dzięki rocznemu stypendium Rady Miejskiej dla półsierot w wysokości 100 talarów i stypendiów prywatnych, w lutym 1644 powrócił do Królewca (gdzie ukończył studia), od lipca w 1646 podróżował do Kopenhagi, Rostoku, skąd w 1648 wyruszył do Lubeki, Hamburga, Amsterdamu i Louvain, w Lejdzie w 1649 uzyskał tytuł doktora, w latach 1650-151 przebywał w Strasburgu, gdzie powołany został na profesora logiki i matematyki. W tym samym roku gdańska Rada Miejska powołała go do pracy w gdańskim Gimnazjum Akademickim. W drodze powrotnej do rodzinnego miasta otrzymał w Jenie tytuł profesora honoris causa. W Gimnazjum Akademickim był od 13 VII 1651 profesorem filozofii i bibliotekarzem Biblioteki Rady Miejskiej. Zrezygnował z obu funkcji po wyborze w 1652 roku na pastora kościoła św. Bartłomieja, od 1657 był pastorem w kościele św. Katarzyny. Był członkiem Ministerium Duchownego ( luteranie).

28 V 1652 ożenił się z Marią (15 XII 1632 – po 1663), córką profesora teologii w Rostocku Johannesa Quistorpa. Ojciec Johannesa (1652 – 8 XII 1729), od 1682 pastora kościoła św. Katarzyny w Gdańsku, oraz Nathaniela (21 XII 1663 – 18 VIII 1693), doktora filozofii, profesora gimnazjum szczecińskiego, pastora kościoła NMP w Szczecinie, prepozyta Synodu Szczecińskiego.

W 1661 ciężko zachorował, od 1671 cierpiał na kamicę nerkową. Poświęconą mu mowę pogrzebową 30 IX 1676 wygłosił Johannes Simon, diakon kościoła Św. Katarzyny (wydana drukiem: Trau-Klage Über den Seeligen Hintritt auß dieser Welt Des WolEhrwürdigen, Großachtbaren und Hochgelahrten Herrn Hn. M. Michael Falcken, Gewesenen treufleißigen Pastoris der Kirchen zu S. Catharinen In Dantzig (Danzig, 1677). Pośmiertnie ukazały się dwa tomy jego kazań (1681, 1686). JANSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii