FABRICIUS (Schmidt) JOHANN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JOHANN FABRICIUS (Schmidt) (17 II 1608 Gdańsk – 10 IX 1653 Gdańsk), teolog, orientalista, pastor kościoła św. Bartłomieja i kościoła św. Katarzyny. Syn Nikolausa Schmidta, przedstawiciela Trzeciego Ordynku i poślubionej mu w 1599 roku Elisabeth, córki ławnika i rajcy Głównego Miasta Adriana von der Linde, między innymi siostry burmistrza Adriana I von der Linde.

Uczeń gdańskiego Gimnazjum Akademickiego, od 1626 studiował w Rostoku, Wittenberdze (1628), Królewcu (1631) i Lejdzie, gdzie u Jakoba Goliusa (1596–1667) uczył się języka arabskiego i perskiego. Tytuł magistra uzyskał w Rostoku w 1635 na podstawie pracy De dignitate et commentatione linguae arabicae. Na uniwersytecie w Rostoku został nieetatowym wykładowcą języków orientalnych, nakłonił miejscowego drukarza Jakuba Richela do wykonania arabskich czcionek, dzięki czemu wydawał u niego teksty arabskie. Pierwszym wydanym tymi czcionkami dziełem było Specimen Arabicum quo exhibentur aliquot scripta Arabica partim in prosa, partim ligata oratione composita. Jam primum in Germania edita, versione Latina donata, analysi grammatica expedita, notisque necessariis illustrata. Quibus accessit judicium de soluto dicendi genere Arabum proprio. Ut et coronis de poesi Arabica hactenus a nemine in Germania tradita. Adjectus in fine est index Latinus verborum, nominum et particularum locupletissimus, qui instar lexici esse potest (Rostock 1638), z uwagi na trudności z wykonaniem arabskich czcionek czekające na wydanie sześć lat. W monografii zawarł po raz pierwszy opublikowany w Europie tekst Al-Haririego, dwa wiersze Abi el-Ula i Ibn Phereda oraz esej o arabskich wierszach. Wydanie stało się sensacją naukową w północnych Niemczech. Między innymi jeden ze swoich wierszy zadedykował mu w 1639 roku Martin Opitz.

Do Gdańska powrócił (po 16 latach) 29 V 1642 i już 26 lipca tego roku został pastorem w kościele św. Bartłomieja. Wraz z rektorem gdańskiego Gimnazjum Akademickiego Abrahamem Calowem, Johannem Botsackiem i Johannem Mochingerem, w 1645 wziął udział w głośnym toruńskim Colloquim Charitativum, zakończonym niepowodzeniem wspólnym zjeździe katolików, luteranów i kalwinistów w celu odzyskania jedności wiary i zawarcia pokoju religijnego. Od grudnia 1652 był pastorem kościoła św. Katarzyny. Po ustąpieniu w 1650 z urzędu rektora Gimnazjum Akademickim Abrahama Calowa gdańska Rada Miejska powierzyła mu obowiązki głównego teologa Gimnazjum.

Był między innymi autorem wiersza dedykowanego bratu wujecznemu Adrianowi II von der Linde z okazji pierwszego wyboru na burmistrza w 1645 roku. Zmarł na dżumę.JANSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii