ELSTER ERWIN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Erwin Elster Akt IV, lata 30.
XX wieku

ERWIN ELSTER (8 V 1887 Korszów, województwo stanisławowskie – 16 IV 1977 Gdańsk), malarz, pedagog. W latach 1907–1912 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem prof. Wojciecha Weissa, Józefa Unierzyskiego, Juliana Fałata i Józefa Pankiewicza. Naukę uzupełniał w Paryżu (1913–1914) w Académie de la Grande Chaumière. Pod wpływem sztuki Paula Cézanne’a i umiarkowanej odmiany kubizmu tworzył zwarte kompozycje zbudowane ze zgeometryzowanych i uproszczonych form. Podczas I wojny światowej w Bystrej koło Bielska, gdzie znalazł się pod wpływem Juliana Fałata. Z tego okresu pochodzą pejzaże miejscowości podgórskich, kościółki i kapliczki drewniane, zwłaszcza w akwareli. W 1919 roku przeniósł się do Poznania, gdzie w 1921 z grupą przyjaciół założył Towarzystwo Artystów Poznańskich „Świt”, należał jednocześnie do grup Plastyka, Sztuka oraz krakowskich Jednoróg i Awangarda. Prowadził zajęcia z rysunku odręcznego w Szkole Sztuki Zdobniczej i Przemysłu Artystycznego oraz Państwowej Szkole Budownictwa. Po II wojnie światowej profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, także szef katedry rysunku odręcznego na Wydziale Budownictwa Szkoły Inżynierskiej w Poznaniu. Od roku 1954 w Gdańsku, na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej (PG) wykładał w katedrze malarstwa, rysunku i rzeźby. W 1960 jako profesor tytularny przeszedł na emeryturę.

Największe sukcesy artystyczne odnosił w latach 20. XX wieku. Namalował między innymi cykl kilkudziesięciu akwarel z Saint-Tropez (po podróży do Francji w 1925), pejzaże z Podola, studia krajobrazu i architektury z Buczacza, Krzemieńca, Kazimierza nad Wisłą i Biecza. Po II wojnie światowej cykle akwarel z tzw. ziem odzyskanych (Kłodzka, Paczkowa, Bystrzycy Kłodzkiej, Świdnicy), Krakowa. Częstym motywem jego obrazów jest architektura Głównego Miasta. W technice olejnej powstały kompozycje figuralno-rodzajowe (Żeńcy, Robotnicy fabryczni, Drwale, Huśtawka, Wesele huculskie, Gra w karty), martwe natury, akty i portrety (w tym zdobiące salę Senatu PG portrety jej pierwszych rektorów: prof. Stanisława Łukaszewicza, prof. Stanisława Turskiego, prof. Pawła Szulkina). Jego obrazy znajdują się w Muzeum Narodowym w Poznaniu, Gdańsku, Bydgoszczy, Katowicach. Pierwsza indywidualna wystawa jego prac (pośmiertna, ze zbiorów muzealnych i prywatnych): 5 XII 2010 – 28 II 2011 w salach gdańskiego Muzeum Narodowego, w Pałacu Opatów w Oliwie. EEG

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii