DZIUBEK JAROSŁAW

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JAROSŁAW DZIUBEK (ur. 22 XI 1961 Gdańsk), działacz związkowy i opozycyjny, radny miasta Gdańska. Syn Elżbiety z domu Burandt i Augustyna, urodzonego w Uniejowie, żołnierza Armii Krajowej (pseudonim Słowik; jako starszy strzelec walczył pod dowództwem swojego brata kpt. Czesława Dziubka, pseudonim Hardy), po wojnie pracującego na Wybrzeżu jako operator maszyn budowlanych i wyróżnionego odznaką „Za Zasługi dla Gdańska”. Brat Andrzeja (ur. 1951 Sopot) oraz Danuty (ur. 1953 Sopot).

W latach 1968–1976 był uczniem Szkoły Podstawowej nr 44, a po jej likwidacji Szkoły Podstawowej nr 66 im. Mikołaja Kopernika. W 1979 roku został absolwent Zasadniczej Szkoły Zawodowej przy Przedsiębiorstwie Transportowo-Sprzętowym Budownictwa Transbud Gdańsk. W 1982 roku ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne z tytułem technika mechanika w zakresie naprawy i eksploatacji pojazdów samochodowych. W 1999 roku ukończył studia na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego (UG). Na tym samym wydziale w 2004 roku odbył studia podyplomowe z audytu ekologicznego, zdobywając uprawnienia audytora wewnętrznego z zakresu ochrony środowiska. W 2010 roku ukończył studia podyplomowe w Prywatnej Wyższej Szkole Ochrony Środowiska w Radomiu, dzięki którym otrzymał uprawnienia od Ministerstwa Infrastruktury w zakresie charakterystyki energetycznej i audytu energetycznego budynków. W 2016 roku jako absolwent Studium Menedżerskiego Novum nabył uprawnienia inspektora BHP w zakresie zarządzania bezpieczeństwem w środowisku pracy.

W 1979 roku rozpoczął pracę zawodową jako mechanik sprzętu ciężkiego i obsługi pogotowia technicznego w Przedsiębiorstwie Transportowo-Sprzętowym Budownictwa Transbud Gdańsk Oddział Gdańsk-Kokoszki. W sierpniu 1980 roku był współorganizatorem solidarnościowego strajku okupacyjnego na terenie tego zakładu.

17 grudnia 1981 roku, po wprowadzeniu stanu wojennego, pchając przed sobą pojemnik, uczestniczył w demonstracji ulicznej, którą przy siedzibie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej ostrzelały z ostrej amunicji oddziały ZOMO. W wyniku ostrzału śmiertelny postrzał w głowę otrzymał stojący kilka metrów za pojemnikiem Antoni Browarczyk ( pomnik ofiar stanu wojennego). W okresie stanu wojennego Dziubek kierował akcjami grupy młodzieży z Gdańska-Wrzeszcza, uczestnicząc w kolportażu nielegalnych wydawnictw solidarnościowych i akcjach malowania antyrządowych napisów. W 1982 roku został zatrudniony jako mechanik zabezpieczenia i nadzoru ciągu produkcji w Zakładzie Produkcyjno-Naprawczym Mechanizacji Rolnictwa w Gdańsku.

Oskarżony o działalność antypaństwową, od 13 X 1982 do połowy marca 1983 był przetrzymywany w Areszcie Śledczym w Gdańsku. Po wyjściu na wolność został skierowany do jednostki liniowej Ludowego Wojska Polskiego w Inowrocławiu, gdzie uznano go za wroga socjalizmu. W 1985 roku organizował w wojsku strajk głodowy, sabotujący pierwsze wybory do sejmu po stanie wojennym. Za strajk i znieważenie dowódcy batalionu do spraw politycznych ppor. Dariusza Oleszczuka otrzymał wyrok jedenastu miesięcy pozbawienia wolności. Przez osiem miesięcy był osadzony w areszcie wojskowym, w 1986 roku powrócił do pracy w Zakładzie Produkcyjno-Naprawczym Mechanizacji Rolnictwa.

W latach 1987–1991 pracował jako operator maszyn budowlanych w Gdańskim Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych Budownictwa Przemysłowego, 1991–1993 był specjalistą ds. handlu materiałami budowlanymi i samochodowymi w Komunalnym Przedsiębiorstwie Produkcyjno-Handlowo-Usługowym sp. z o.o. w Gdańsku. Tam założył Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” (NSZZ „Solidarność”) i został jego przewodniczącym. Między 1993 a 1996 we własnym zakresie zajmował się adaptowaniem pomieszczeń na cele mieszkalne. Od 1996 do 1999 roku prowadził przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe Martynka. W 2001 roku pracował w Gdańskiej Stoczni Remontowej jako specjalista ds. technicznych. W latach 2002–2003 był kontrolerem zarządzania w Zakładzie Usług Ciepłowniczych w Gdańsku. W 2004 roku jako współwłaściciel prowadził firmę J & J Amber & Silver sp. j., 2005–2007 pracował w USA oraz w Irlandii (Shannon Bros Longford) jako operator maszyn do obróbki drewna. Od 2008 jest doradcą handlowym w Leroy Merlin Oliwa sp. z o.o. w Gdańsku. W tym samym roku w Leroy Merlin Polska założył NSZZ „Solidarność” i został jego przewodniczącym. Za działalność związkową zwolniono go z pracy, po trzech latach procesu Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wydany przez Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrok przywrócenia go do pracy i zadośćuczynienia z tytułu zwolnienia.

W latach 1990–1996 należał do Konfederacji Polski Niepodległej, przekształconej w Forum Polskiego Porozumienia Prawicy (FPPP). W 1995 roku jako pełnomocnik FPPP w województwie gdańskim wraz z posłem Jerzym Gwiżdżem zainicjował powstanie bloku politycznego Akcja Wyborcza Solidarność, po założeniu w 1998 partii politycznej Ruch Społeczny Akcja Wyborcza Solidarność był wiceprzewodniczącym Koła Wrzeszcz i członkiem Zarządu Powiatowego w Gdańsku.

W latach 1998–2002 sprawował mandat radnego w Radzie Miasta Gdańska z ramienia AWS, zasiadając w Komisji Rewizyjnej oraz pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska. Jako radny w 1999 roku zebrał wymagane podpisy mieszkańców Strzyży w celu utworzenia odrębnej dzielnicy, z ramienia Rady Miasta powołał jej pierwszy zarząd. W 1999 roku wraz z aktywistą rowerowym Rogerem Jackowskim był inicjatorem budowy w mieście nowych dróg rowerowych z funduszy przedakcesyjnych Unii Europejskiej.

W październiku 2001, zawieszony w prawach członka AWS, przeszedł do Samoobrony Andrzeja Leppera, z którą był związany do 2002 (był jedynym przedstawicielem Samoobrony w Radzie Miasta u schyłku tej kadencji). Po długiej przerwie w działalności politycznej w 2015 uczestniczył w powstaniu partii Polska Razem Zjednoczona Prawica i należał do niej aż do jej rozwiązania w 2017 roku. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zarządu Regionu Pomorskiej Polski Razem oraz szefa Koła Gdańsk. W 2017 roku wstąpił do nowo powołanej przez Kornela Morawieckiego partii Wolni i Solidarni, współorganizując struktury partii w Gdańsku i będąc członkiem prezydium Koła Gdańskiego.

W 2015 roku otrzymał honorowe wyróżnienie z okazji 35-lecia Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”. W 2017 roku został odznaczony przez szefa Urzędu Kombatantów i Osób Represjonowanych państwową odznaką honorową działacza opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowanej z powodów politycznych – „Za Zasługi dla Niepodległości 1956–1989”. W 2018 odznaczono go Krzyżem Wolności i Solidarności.

Od 1987 roku żonaty z Olgą z domu Siegień, absolwentką Wydziału Ekonomiki Produkcji UG, kwestorem UG. Ojciec Martyny (ur. 1988 Gdynia), absolwentki Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Damiana (ur. 1989 Gdynia), absolwenta Wydziału Wzornictwa Przemysłowego Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, oraz Jacka (ur. 1991 Gdańsk). SB

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii