DRZYCIMSKI ANDRZEJ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Andrzej Drzycimski z Lechem Wałęsą

ANDRZEJ DRZYCIMSKI (ur. 30 X 1942 Chełmża), historyk, polityk, działacz opozycji. Wywodzi się z rodziny pochodzącej z pomorskiej wsi Drzycim. W Gdańsku wraz rodziną po roku 1945. W 1960 ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące, w latach 1960–1965 studiował historię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, w 1976 doktor (na podstawie pracy Polacy w Wolnym Mieście Gdańsku 1920–1933, 1978). Od roku 1965 pracował w Bibliotece Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk, Muzeum Stutthof w Sztutowie, Instytucie Bałtyckim, PAX-ie. Po 1975 dziennikarz współpracujący ze „Słowem Powszechnym” i „Wrocławskim Tygodnikiem Katolickim”, gdzie zamieszczał teksty na tematy historyczne. W sierpniu 1980 roku przebywał jako dziennikarz w Stoczni Gdańskiej w czasie całego strajku. Współpracował z powstałym NSZZ „Solidarność”. W stanie wojennym internowany w Strzebielinku koło Wejherowa (13 XII 1981 – 8 VII 1982). Z Adamem Kinaszewskim opublikował relację w Dzienniku internowanego, który ukazał się w Paryżu (1985), następnie w Polsce (1989). Po zwolnieniu zatrudniony przez dominikańskie wydawnictwo „W Drodze” w Poznaniu. Z jego inicjatywy opracował i wydał Pamiętnik harcerza i „Szarotki” (1986, nagroda tygodnika „Polityka”). W tym wydawnictwie opublikował w 1990 roku poczytną monografię mjr. Henryka Sucharskiego. Od 1990 rzecznik prasowy Lecha Wałęsy jako przewodniczącego NZSS „Solidarność”, następnie prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Do 1994 roku minister w jego kancelarii. W 1994 założył Fundację św. Wojciecha w Gnieźnie, która podjęła wiele inicjatyw, w tym wykonanie kopii słynnych Drzwi Gnieźnieńskich, eksponowanych w 1997 roku w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w czasie obchodów Millenium Gdańska, następnie w innych miastach. Wykładowca zagadnień medialnego przekazu i roli mediów we współczesnym świecie w Wyższej Szkole Administracji i Biznesu w Gdyni i Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa w Warszawie. Od 2008 na emeryturze. W roku 2009 opublikował 1. część monografii dziejów Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte 1925–1939: Westerplatte 1939. Przed szturmem. W roku 2014 nakładem Fundacji Gdańskiej ukazała się dwutomowa edycja Westerplatte (tom 1: Reduta w budowie. 1926–1939, tom 2: Reduta wojenna. 1939). W 2015 roku odznaczony Medalem św. Wojciecha. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii