DOROSZ ŁUKASZ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

ŁUKASZ DOROSZ (18 II 1897 Zielona, województwo tarnopolskie – 10 V 1954 Gdańsk), wojskowy, elektryk, rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku (WSP). Podjętą w 1910 roku naukę w gimnazjum w Kamionce Strumiłłowej przerwało powołanie w 1914 do wojska austriackiego, maturę zdał eksternistycznie w roku 1917, rozpoczął studia w Oficerskiej Szkole Łączności. W 1919 roku jako podporucznik wstąpił do Wojska Polskiego. Skierowany na stanowisko dowódcy kompanii łączności we Lwowie, rozpoczął studia na Wydziale Budowy Maszyn tamtejszej Szkoły Politechnicznej. W roku 1921 przeniesiony do Wilna (był szefem łączności dywizji) kontynuował studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym tamtejszego uniwersytetu, ukończył je w roku 1930 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, gdzie w latach 1924–1928 był asystentem w Katedrze Fizyki. W okresie 1926–1939 był między innymi wykładowcą w Państwowej Szkole Technicznej we Lwowie i dyrektorem technicznym Telefonów Lwowskich Polskiej Spółki Telefonicznej. W kampanii wrześniowej w roku 1939 szef łączności Brygady Pościgowej w Zielonce koło Warszawy, podczas okupacji prowadził tajne nauczanie.

W 1945 został dziekanem Wydziału Elektryczno-Mechanicznego Politechniki Warszawskiej i wykładowcą fizyki na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W Gdańsku od września 1945 roku, jako zastępca profesora (1945) i profesor (1946–1954) był kierownikiem Katedry Teletechniki na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej, którego był dziekanem w latach 1950–1951. Jednocześnie w latach 1946–1954 pracował jako profesor kontraktowy na WSP w Gdańsku, w 1947–1948 był jej dyrektorem, w 1948 jej pierwszym rektorem. Pochowany na cmentarzu Garnizonowym ( cmentarze na terenie Śródmieścia. Zespół przy Grodzisku). RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii