DOMY GALERIOWE

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Dom galeriowy przy
ul. św. Trójcy, około 1890
Dom galeriowy przy szpitalu
św. Ducha, koniec XIX wieku
Dom galeriowy przy kościele św. Trójcy, około 1900
Dom Galeriowy przy kościele św. Trójcy, W. Wojtkiewicz, 1952

DOMY GALERIOWE służyły ubogiej ludności Gdańska od około XVI wieku. Budowane zazwyczaj w konstrukcji szkieletowej (niekiedy z masywnymi ścianami szczytowymi i przyziemiem), z zewnętrzną charakterystyczną galerią zapewniającą niezależne wejście do każdego z mieszkań umieszczonych na piętrze. Często usytuowane kalenicą do ulicy, lokalizowane także w głębi parceli lub przy wewnętrznej uliczce. Występowały w wielu obszarach miasta (np. na Starym Mieście, Starym Przedmieściu i obrzeżach Głównego Miasta). Wznoszone były przez prywatnych inwestorów, fundacje oraz gminy wyznaniowe. Mieszkania w tego typu domach najczęściej składały się z ogrzewanej izby i sienio-kuchni z paleniskiem. Do początku XX wieku zachowały się nieliczne; znajdowały się np. na zapleczu ul. Rzeźnickiej (przy wewnętrznym zaułku Kneiphof i Baumannshof), na zapleczu ul. Łagiewniki 55, w zaułku w pobliżu ul. Mniszki (Nonnenhof 4). Dom galeriowy przy ul. św. Trójcy ( kościół i klasztor franciszkanów św. Trójcy) był do niedawna jedynym częściowo zachowanym obiektem tego typu; w roku 1990 niekorzystnie odnowiony, znacznie stracił na autentyczności. EBSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii