DIETRICH JOHANN CARL

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Johann Carl Dietrich, solniczka, srebro, częściowo złocona, 1748-1766

JOHANN CARL DIETRICH (4 X 1700 Gdańsk – 19 IV 1780 Gdańsk), złotnik. Syn gdańskiego złotnika Lorentza Dietricha, zapisany na naukę w 1701 roku. Pracę mistrzowską wykonał w roku 1725 w warsztacie Constantina Heina. Funkcję kompana pełnił w 1759 roku, starszym cechu złotników był w 1760. Miał synów Alberta Gottfrieda i Carla Augusta; w 1770 roku zapisał ich na naukę, jednak nie uzyskali oni tytułów mistrzowskich w Gdańsku. Z braku miejsca nie został pochowany w kaplicy złotników kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Wdowa po nim prowadziła warsztat w 1781 roku.

Używał, być może, znaku warsztatowego z pełnym nazwiskiem DIE/TRICH, ale znak ten może równie dobrze należeć do dwóch innych członków rodziny działających w tym samym czasie: Lorentza lub Johanna Ephraima, zmarłych w 1750 roku. Jako probierz cechowy używał znaku z inicjałami ICD w prostokątnym polu. Dotychczas przypisano mu autorstwo drobnych przedmiotów stołowych i codziennego użytku, między innymi solniczki ( Muzeum Narodowe w Gdańsku).

Zob. też złotnictwo. AFR

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii