DEURER PETER JAKOB

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

PETER JAKOB DEURER (18 VIII 1897 Urbar – 29 XII 1960 Wesel, Niemcy), architekt, konserwator. W roku 1922 ukończył szkołę budowlaną w Kolonii, kierował rekonstrukcją zabytków w Kolonii, Neuwied, Bottrop, Kassel. Od 1942 roku podlegał Sztabowi Budowlanemu, odpowiedzialnemu za zabezpieczenie dóbr kultury na terenie III Rzeszy, prowadził inwentaryzację w Kolonii, Moguncji, Lüneburgu i Stralsundzie. Od grudnia 1942 do marca 1945 w Gdańsku, współdziałał ze sztabem lokalnym kierowanym przez architekta Hansa Riecherta (siedziba: Ratusz Starego Miasta). Z trzema współpracownikami sporządził dokumentację obejmującą prawdopodobnie 24 tomy, osobne poświęcono m.in. kościołowi Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, kościołowi św. Jana, kościołowi św. Katarzyny, Domowi Uphagena, Dworowi Artusa. Dokumentację wykonano w 5 egzemplarzach. Jeden, autorski, 22-tomowy, przetrwał wojnę; przekazany w roku 1978 Archiwum Państwowemu (obecnie tzw. „Dokumentacja Deurera”) przez syna Wolfganga (ur. 1932, architekt, profesor, współpracujący z Politechniką Gdańską, Nadbałtyckim Centrum Kultury, autor publikacji Danzig. Die Dokumentation 52 historischer Kirchen, w roku 2000 odznaczony Medalem św. Wojciecha) posłużył m.in. do rekonstrukcji wnętrz Dworu Artusa, Domu Uphagena, budowli sakralnych. Po II wojnie światowej Deurer osiadł w Wesel, pracował przy rekonstrukcji tamtejszej katedry, kościołów w Both, Reinberg, Rees i Diersfordt. EBSZ

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii