DAMUS RUDOLF

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

RUDOLF DAMUS (6 I 1849 Elbląg – 25 III 1918 Gdańsk), pedagog, naukowiec. Syn kasjera Hermanna Damusa. Ukończył gimnazjum w Elblągu, studiował historię na uniwersytecie w Królewcu, Berlinie i Getyndze. W latach 1870–1871 brał udział w wojnie prusko-francuskiej. Po uzyskaniu doktoratu w okresie 1872–1879 nauczyciel w Getyndze. Od roku 1879 profesor historii w szkole św. Piotra i Pawła. W latach 1889–1890 prowadził badania w Tajnym Archiwum Watykańskim w Rzymie. Pracował społecznie w zarządzie Zachodniopruskiego Towarzystwa Historycznego i w komisji nadzorującej działalność Muzeum Prowincji Zachodniopruskiej. W badaniach naukowych i publikacjach koncentrował się na historii Gdańska XVII–XIX wieku. Osobne rozważania poświęcił włączeniu w 1793 roku Gdańska do państwa pruskiego i likwidacji w 1814 I Wolnego Miasta Gdańska. Karierę naukową przerwało powołanie go 7 IX 1892 roku na stanowisko (które sprawował do śmierci) urzędującego radcy szkolnego w Zarządzie Miasta. Nadal działał w Zachodniopruskim Towarzystwie Historycznym jako redaktor naukowy jego wydawnictw i w latach 1893–1918 prezes.

Był żonaty z Clarą Wagenmann (1858 – 8 III 1929). Córki Emilia Friederika Elisabeth (25 IV 1881 Gdańsk – po 1939) i Gertruda Selma Johanna (9 III 1884 Gdańsk – po 1939) były pedagogami gdańskich szkół średnich dla dziewcząt, pozostały stanu wolnego, mieszkały przy Taubenweg 5 (ul. Pawłowskiego) we Wrzeszczu. Syn Carl Julius (12 X 1882 Gdańsk – podczas I wojny światowej) ukończył w 1900 roku Gimnazjum Miejskie, następnie studia prawnicze, w 1908 był referendarzem sądowym w Sopocie, w 1914 sędzią w Gdańsku; zginął na froncie, pozostawiając wdowę Elisabeth. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii