DÖRING CARL GOTTLIEB

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

CARL GOTTLIEB DÖRING (14 V 1761 Gdańsk – 21 V 1827 Gdańsk), burmistrz Gdańska. Pochodził z rodziny wywodzącej się z Leszna w Wielkopolsce, osiadłej w połowie XVIII wieku w Gdańsku. Był synem Johanna Georga Döringa (10 XII 1711 Leszno – 23 II 1792 Gdańsk), gdańskiego ławnika (od 1757) i rajcy (od 1761, w 1767 sędziego), oraz jego drugiej żony, Marii Luizy Wessel (1729 Gdańsk – 9 II 1769 Gdańsk), którą poślubił około 1752 roku. Miał liczne rodzeństwo, w tym braci Johanna Wilhelma (ur. 1754), Johanna Samuela (1759–1806), właściciela majątku Borzęcin w powiecie gdańskim, Ernsta Friedricha (ur. 1763), w 1803 roku właściciela majątku Maćkowy. Od 1776 roku był uczniem Gimnazjum Akademickiego. Studia prawnicze odbył na uniwersytetach w Getyndze (1782–1785) i Lipsku (w 1785). Po powrocie do Gdańska od 1786 roku był sekretarzem miejskim. Po 1793, w czasach pruskich, pracował jako urzędnik miejski, początkowo asesor, w 1794 radca.

W 1807 roku został jednym z 14 senatorów (rajców) I Wolnego Miasta Gdańska (WMG) i od tegoż roku przebywał w Dreźnie i Paryżu jako delegat Senatu I WMG przy cesarzu Napoleonie I. Z racji pełnionej funkcji brał udział w misjach dyplomatycznych, których celem było zabezpieczenie niezależności politycznej miasta. 31 VIII 1808 roku z ramienia władz Gdańska podpisał z przedstawicielami króla pruskiego akt ustalający granice WMG. Od 1808 przewodniczył gdańskiej Deputacji (Komisji) Zapasów Żywnościowych i Rezerwy Pieniężnej. Dbał o aprowizację wojsk garnizonu miejskiego w czasie pokoju oraz przygotowanie rezerw na wypadek oblężenia miasta. W 1813 roku w tajnej instrukcji dla gdańskiego rezydenta w Paryżu opowiedział się za ścisłym związkiem z ziemiami polskimi, naturalnym zapleczem gdańskiego handlu, i statusem miasta niezależnego od Prus.

W 1814 roku został radcą w Zarządzie Miasta w Gdańsku. Odegrał dużą rolę w przeprowadzeniu zmian w statusie prawnym miasta w 1817 roku, wprowadzając pruską Ordynację Miejską z 10 XI 1808, która uregulowała sprawy samorządu, i powołując w październiku 1817 roku pochodzącą z wyboru Radę Miejską. W latach 1820–1827 był burmistrzem Gdańska, zastępcą nadburmistrza Joachima Heinricha Weickhmanna. Sprawował urząd w trudnych dla miasta czasach, a na jego działalność rzutowały problemy finansowe, które wynikały z konieczności spłaty pożyczek zaciągniętych w czasach I WMG w holenderskich bankach na spłatę francuskich kontrybucji. Sytuację komplikowało również to, że w tym czasie eksport zboża i drewna do Europy Zachodniej dopiero zaczynał się odradzać. Miało to znaczący wpływ na ograniczenie miejskich inwestycji. Ponadto władze miasta musiały łagodzić konflikty, do których dochodziło między dawnymi gdańskim kupcami a dość liczną grupą kupców żydowskiego pochodzenia osiadłych w Gdańsku po 1814 roku. Nowi mieszkańcy dość często dysponowali środkami, które pozwalały na przejęcie kontroli nad częścią intratnego handlu towarami masowymi. Kapitały kupców żydowskich oraz osiedlających się mieście kupców innych wyznań, w tym licznych menonitów, którzy wchodzili w spółki z właścicielami miejscowych firm, miały duży wpływ na odrodzenie się gdańskiego handlu po 1820 roku zarówno w eksporcie, jak imporcie.

W latach 1797–1817 mieszkał we własnym domu przy Hundegasse 349 (ul. Ogarna 122). W 1796 roku należał do niego również majątek Maćkowy. Od 6 III 1787 roku był żonaty z Renatą Henriettą Schmidt (24 X 1763 Gdańsk – 19 IX 1846 Gdańsk), córką gdańskiego rajcy Johanna Beniamina Schmidta (1737 Gdańsk – 1774 Gdańsk). W chwili jego śmierci żyła córka Julianna oraz synowie: Heinrich (1787–1862), profesor prawa uniwersytetu w Jenie, i Dionisius Ferdinand (1794–1845), pracujący w straży granicznej w miejscowości Elsterwerda w Brandenburgii. Córka Alberta Louisa Mathilda była żoną Karla Adolpha Blecha. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii