CMENTARZE WE WRZESZCZU. PRZY UL. TRAUGUTTA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

CMENTARZE WE WRZESZCZU. PRZY UL. TRAUGUTTA. Ewangelicki, przy St. Michaelsweg (ul. Traugutta). Założony około roku 1935 na południe od St. Michaelsweg i zespołu budynków krematorium, na zachód od obecnego stadionu Lechii, na grzbiecie wzniesienia między obecną ul. Smoluchowskiego i Sobieskiego. Założony na powierzchni około 0,9 ha, na planie prostokąta wydłużonego w kierunku północno-wschodnim – południowo-zachodnim, wnętrze podzielone na regularne, długie, wąskie kwatery. W południowej części, na osi, betonowy zbiornik z fontanną. Figuruje na mapie z roku 1939, nieujęty w spisach cmentarzy nieczynnych lub zamykanych po II wojnie światowej. Zachowało się kilkadziesiąt nagrobków sprzed roku 1945, najstarszy z 1935. Opuszczony, zarośnięty samosiewami, nagrobki zdewastowane. Istnieje hipoteza, że była to część cmentarza krematoryjnego przy ul. Traugutta. JWL

Krematoryjny (Krematorium-Kirchhof), przy St. Michaelsweg 45 (ul. Traugutta) i na Górze Szubienicznej, bezwyznaniowy. Powstał w roku 1914 w związku z uruchomieniem krematorium, położony na wschód od niego. Założony na działce o powierzchni 1,75 ha, na planie zbliżonym do trójkąta wydłużonego w kierunku wschód-zachód, z główną aleją w osi podłużnej i prostopadłą do niej aleją poprzeczną, dzielącą założenie na 4 symetryczne kwatery. Czynny do roku 1945, zamknięty 23 VIII 1966 i adaptowany na park. JWL

Żydowski (Israelitischer Friedhof), na północnym stoku Królewskiego Wzgórza, w lesie między Świętą Studzienką i Jaśkową Doliną, na końcu obecnej ul. Traugutta (St. Michaelsweg). Powstał w 2. połowie XVIII wieku, na planie nieregularnego wieloboku, na stromym terenie, na powierzchni 0,45 ha; u stóp wzgórza wybudowano dom pogrzebowy. Zniszczony podczas oblężenia Gdańska przez Rosjan w 1813, zamknięty w 1823. Ponownie otwarty i powiększony w 1883, do roku 1939 znajdował się pod opieką Gminy Synagogalnej i powołanego przez nią Bractwa Pogrzebowego (Chewra Kadisza, wspólnego z cmentarzem Żydowskim na Chełmie; cmentarze na Chełmie). Zgodnie z umową Gminy Synagogalnej z władzami II Wolnego Miasta Gdańska z 8 I 1939 miał pozostać nienaruszony do roku 1948. Zamknięty w 1946, zdewastowany. Upubliczniane od lat 90. XX wieku domysły o wykorzystaniu części płyt nagrobnych m.in. do budowy tzw. schodów hańby (prowadzących na wzgórze po drugiej stronie obecnej ul. Jaśkowa Dolina) oparto na błędnym odczycie jako żydowskich znaków z nagrobków faktycznie chrześcijańskich. Opuszczony, we wschodniej części zachowane pozostałości kamiennych schodów prowadzących na kolejne tarasy założenia. GB

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny


Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii