CICHY MARIAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

MARIAN CICHY (ur. 9 I 1931 Warszawa), naukowiec, rektor Politechniki Gdańskiej (PG). Syn Stanisława, uczestnika powstań śląskich i inwalidy wojennego, oraz Józefy z domu Kobus. W 1950 roku ukończył Liceum Techniczne w Elblągu. W latach 1950–1956 studiował na Wydziale Mechanicznym PG. W czasie studiów pracował jako konstruktor w zespole prof. Adolfa Polaka. W latach 1955–2002 wykładał na PG. Od 1962 roku doktor (na Wydziale Maszynowym PG), od 1968 docent (na Wydziale Budowy Maszyn PG), od 1970 doktor habilitowany (na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Warszawskiej), od 1977 profesor nadzwyczajny, od 1991 profesor zwyczajny. W latach 1969–1972 zastępca kierownika Instytutu Techniki Cieplnej PG, 1972–1975 prorektor PG do spraw ogólnych, 1975–1978 prorektor do spraw rozwoju, 1978–1981 rektor, 1992–1997 kierownik Katedry Silników Spalinowych i Sprężarek na Wydziale Mechanicznym PG. Od 1999 roku na emeryturze.

W 1970 roku był organizatorem interdyscyplinarnego zespołu w zakresie zautomatyzowanych komputerowych stanowisk do badań maszyn cieplnych zainstalowanych w różnych zakładach produkcyjnych, w 1972 organizatorem i kierownikiem interdyscyplinarnego zespołu naukowego do badań silników tłokowych i turbin gazowych. Jego najważniejszym osiągnięciem naukowym było rozwinięcie i wprowadzenie (po raz pierwszy w Polsce) metody modelowania za pomocą grafów wiązań (bond graphs). Autor monografii Badanie silników samochodowych w stanach nieustalonych za pomocą wymuszeń sygnałem zdeterminowanym (1971) oraz skryptu Silniki o działaniu cyklicznym podstawy teorii i działania (1989), traktujących o silnikach spalinowych i modelowaniu systemów energetycznych metodą grafów wiązań oraz metod komputerowego modelowania układów fizycznych, pojazdów i maszyn roboczych z silnikami spalinowymi.

W 1975 roku współzałożyciel Naukowego Towarzystwa Motoryzacji i do 2002 roku jego członek, ponadto członek Polskiego Towarzystwa Pojazdów Ekologicznych (od 1999), Gdańskiego Towarzystwa Naukowego (1975–2002). Był też członkiem Kolegium Redakcyjnego i Rady Naukowej „Archiwum Motoryzacji”.

Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi (1976), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1979), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1980), Złotym Medalem za Zasługi dla Politechniki Gdańskiej (1999), Medalem „Niepokorni na Politechnice Gdańskiej 1945–1989”. WP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii