CHLEBNICKA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ulica Chlebnicka, lata 30.
XX wieku
Kamienice przy ul. Chlebnickiej: siedziba Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych
i Dom Studenta

CHLEBNICKA, ulica Głównego Miasta, od strony Motławy zamknięta Bramą Chlebnicką. W roku 1337 nazywana platea pistorum, czyli Piekarzy (Piekarska), w 1382 platea panum, czyli Chlebowa, do roku 1945 Brotbänkengasse, czyli Ław Chlebowych. Do połowy XV wieku nazwą obejmowano nie tylko obecną ul. Chlebnicką, ale i ul. Piwną (obecnie granicę stanowi skrzyżowanie z ul. Kramarską). W okolicy obecnej ul. Kleszej (na zapleczu Dworu Artusa) funkcjonował tzw. Mittelmarkt (Targ Środkowy), w XIV–XVI wieku miejsce sprzedaży pieczywa i wyrobów cukierniczych ( ławy chlebowe), od roku 1574 zwany Schnüffelmarkt ( Targ Wąchany). Początkowo pierzeję południową tworzyły zabudowania oficyn przechodnich parceli Długiego Targu, stopniowo zabudowywane kamieniczkami. Kamienica pod nr. 1 od 1453 roku była własnością miasta i domem ławników. Z kamienic wyróżniał się tzw. Dom Angielski (nr 16) i zwłaszcza pod nr. 14 tzw. dom Schlieffów (od wywodzącej się z Kołobrzegu rodziny właścicieli z lat 1616–1752), ze wzniesioną około roku 1520 późnogotycką fasadą, jedyny znany z terenu Gdańska przykład domu gotyckiego o kamiennej dekoracji fasady. Ze względu na zły stan techniczny i odrzucenie w 1822 roku przez władze miasta Gdańska propozycji sfinansowania remontu kamienicy z chwilą przystąpienia do rozbiórki nadprezydent prowincji Heinrich von Schön zaproponował nabycie jej fasady królowi pruskiemu Fryderykowi Wilhelmowi III. Fasadę (287 elementów kamieniarki, 3700 kg) rozebrano i drogą wodną przetransportowano do rezydencji królów pruskich w Poczdamie. Tam w roku 1825 zestawiona została w zespole pałacu na Wyspie Pawiej (Schloß Pfaueninsel) na Haweli i jako tzw. Dom Gdański stanowi do dziś jedno ze skrzydeł tzw. Domu Rycerskiego (Kavalierhaus). Dawna (pod nr. 2) szkoła powszechna dla dziewcząt 1 IV 1879 stała się siedzibą państwową Urzędu Stanu Cywilnego (Standesamt) dla miasta Gdańska, po powstaniu jego filii dzielnicowych w latach 1911–1945 przeznaczonego dla mieszkańców centrum miasta. Podczas odbudowy w latach 70. XX wieku zespołu domów (nr. 13 –16), z przeznaczeniem na dom studencki Akademii Sztuk Pięknych, stworzono kopię pierwotnej fasady. Jako jedna z niewielu ulic zachowała przedproża (za wylotem ul. Kuśnierskiej). Zachowały się też autentyczne fasady kamienic nr 1 (z 1572, ostatni dom wyremontowany w Głównym Mieście w 1941, przed zniszczeniami II wojny światowej), nr 15 (z 1644), nr 24 (około 1570). W XVI–XVIII wieku piwnice kamieniczek położonych bliżej Bramy Chlebnickiej pełniły także funkcję magazynów dla towarów wyładowywanych na brzegu Motławy. RED

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii