CHARKIN WOJCIECH

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

WOJCIECH CHARKIN (27 III 1947 Gdynia – 8 I 2019 Gdańsk), nauczyciel akademicki, dziennikarz, działacz opozycji antykomunistycznej, przewodnik turystyczny, instruktor przewodnictwa i krajoznawstwa. Syn Grzegorza, więźnia obozu Stutthof.

W 1966 roku ukończył Technikum Łączności w Gdańsku, w 1972 Wydział Elektroniki Politechniki Gdańskiej (PG). W latach 1966–1967 pracował jako młodszy instruktor techniczny w Rejonowym Urzędzie Telekomunikacji w Gdyni, w okresie 1973–1984 w Zakładzie Nauki o Pracy Instytutu Nauk Społecznych PG, a od 1984 do 2001 roku w Bibliotece Głównej PG. W latach 1978–2013 był starszym wykładowcą na Wydziale Architektury i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

W marcu 1968 roku uczestniczył w wiecach i manifestacjach studenckich, w 1970 w wydarzeniach grudniowych w Gdyni. W latach 1973–1978 kierował gdańskim oddziałem „Tygodnika Studenckiego Politechnik” (ogólnopolskiego pisma wydawanego na Politechnice Warszawskiej). W 1978 i 1979 roku brał udział w niezależnych obchodach święta Konstytucji 3 Maja i święta Niepodległości oraz rocznicy Grudnia 1970 w Gdańsku.

Od 18 do 31 VIII 1980 roku był dziennikarzem podczas strajków w Stoczni Gdańskiej. Z Wojciechem Bajorkiem, Tadeuszem Strumffem, Henryką Dobosz i Tadeuszem Pietrzakiem współtwórca ważnego, dążącego do przełamania państwowego monopolu oświadczenia dziennikarzy (36 podpisów), skierowanego 25 IX 1980 roku do Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego Solidarności w Gdańsku w sprawie prawa do rzetelnego informowania o sytuacji na Wybrzeżu. Odpowiadał za ostateczną redakcję tekstu oraz zebranie podpisów pod oświadczeniem w zeszycie nazwanym potem „Zeszytem Charkina” (przekazanym przez niego w 2013 roku Europejskiemu Centrum Solidarności). 12 X 1980 napisał syntetyczny reportaż o sierpniowym strajku w Stoczni Gdańskiej Kiedy niemożliwe stało się możliwe, który został opublikowany w „Politechniku” (nr 30).

We wrześniu 1980 roku wszedł w skład Komitetu Założycielskiego Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych na PG i został wybrany do pierwszej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” PG (kadencja 1980–1981). W październiku i listopadzie 1980 uczestniczył w pracach komisji PG reprezentującej środowisko nauki polskiej w rozmowach z rządem, które dotyczyły postulatów płacowych oraz opracowania nowej ustawy o szkolnictwie wyższym. Od 13 do 15 XII 1981 roku uczestniczył w strajku na PG, w stanie wojennym należał do podziemnej Solidarności. W latach 1982–1989 współpracownik pisma „Solidarność” Regionu Gdańsk, kolporter wydawnictw podziemnych, między innymi Małej apokalipsy Tadeusza Konwickiego i książek londyńskiego wydawnictwa Aneks. Od 1985 do 1989 roku uczestnik spotkań Duszpasterstwa Środowisk Twórczych w dominikańskim kościele św. Mikołaja.

W 1989 współzałożyciel i redaktor „Tygodnika Wyborczego”, w okresie 1989–1990 redaktor Tygodnika Gdańskiego. Między 1990 a 2000 rokiem zasiadał w radzie nadzorczej wydawnictwa prasowego Przekaz sp. z o.o. W latach 2006–2009 (po zgłoszeniu przez partię Prawo i Sprawiedliwość) był członkiem, a następnie wiceprzewodniczącym rady nadzorczej Radia Gdańsk, której w okresie 2009–2011 przewodniczył. W 2002 roku pełnił funkcję rzecznika sztabu wyborczego Bogdana Borusewicza w wyborach na prezydent Gdańska. W latach 2007–2008 był głównym specjalistą do spraw promocji Stoczni Marynarki Wojennej SA w Gdyni.

Od 1967 roku członek Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK), w latach 2001–2005 wiceprezes zarządu Koła Przewodników Turystycznych przy Oddziale Gdańskim PTTK, jednocześnie w okresie 2004–2009 przewodniczący, a od 2013 prezes Komisji Rewizyjnej Oddziału Gdańskiego PTTK. Od 2013 przewodniczący Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia q Güntera Grassa w Gdańsku. Autor programów szkoleń dla kandydatów na przewodników turystycznych, wykładowca i egzaminator przewodnictwa i pilotażu. Autor publikacji o województwie pomorskim, między innymi pozycji Województwo pomorskie – turystyka (Agencja Rozwoju Pomorza).

W 1977 roku był jednym z członków założycieli Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego. W latach 1989–1992 należał do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2006), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2010), Medalem 25. Rocznicy Podpisania Porozumień Sierpniowych (2005), Złotą Odznaką Polskiego Stowarzyszenia Filmu Naukowego (1999), Srebrną i Złotą Honorową Odznaką PTTK (2001, 2008), Odznaką Honorową Ministra Sportu i Turystyki „Za Zasługi dla Turystyki” (2010), medalem i tytułem „Nauczyciel Kraju Ojczystego” (2014). MSO

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii