BUDER PIOTR

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

PIOTR BUDER (29 XI 1907 Wilno – 2 IX 1957 Gdańsk), obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej (WST) na Westerplatte w 1939 roku w stopniu plutonowego, honorowy obywatel miasta Gdańska. Syn Henryka i Melanii z domu Gołtanowicz. W literaturze brak informacji o wykształceniu i wcześniejszym przebiegu służby wojskowej. Wiadomo, że jako żołnierz zawodowy w latach 1937–1938 pełnił służbę w 2. kompanii karabinów maszynowych II batalionu 1. Pułku Piechoty Legionów w Wilnie. Do wojska musiał jednak wstąpić długo wcześniej. Jako poborowy powinien rozpocząć ją w 1926 lub 1927. Będąc podoficerem musiał ukończyć szkołę podoficerską. Aby awansować na posiadany stopień plutonowego musiał przesłużyć w stopniu kaprala co najmniej dwa lata.

Po letnich manewrach 1938 przeznaczony do składu załogi wymiennej w WST na Westerplatte. Trafił tam 20 września wraz z między innymi plutonowym Adolfem Petzeltem i kapralem zawodowym Edmundem Szamlewskim. Urlop w lipcu 1939 spędził w rodzinnym Wilnie. W drodze powrotnej, na dworcu w Warszawie, spotkał powracającego również z urlopu porucznika Leona Pająka. W początkowym okresie walki o Westerplatte był dowódcą wartowni Nr 1. Po wycofaniu placówki "Prom" dowodzenie wartownią przejął chorąży Jan Gryczman, został jego zastępcą.

W niewoli (numer jeńca 1872) przebywał w Stalagu IA Stablack (obecnie Stabławki, gmina Górowo Iławeckie, województwo warmińsko-mazurskie). Od lipca 1940 pracował w majątku ziemskim Kinderhof (obecnie część miasta Żeleznodorożnyj w obwodzie kaliningradzkim, Rosja). Po wyzwoleniu 6 VII 1945 przyjechał do Lublina, skąd w poszukiwaniu rodziny wyjechał do Krakowa. 25 sierpnia był w Gdyni, skąd w dalszym ciągu poszukując rodziny w różnych transportach repatriacyjnych pojechał Mławy i Poznania. Po zawarciu związku małżeńskiego zamieszkał w Warszawie.

Czynnie uczestniczył w powojennych spotkaniach obrońców Westerplatte. Podczas zjazdu Westerplatczyków w Gdańsku w 1957 z okazji kolejnej rocznicy wybuchu wojny, 2 września zmarł nagle na zawał serca.

Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1990, pośmiertnie). Wspólnie ze wszystkimi Westerplatczykami od 21 V 1998 honorowy obywatel miasta Gdańska. Żonaty był z Anną ((1904? – 1 I 1961), miał dwoje dzieci. Pochowany 4 IX 1957 na Cmentarzu Ofiar Terroru Hitlerowskiego na Zaspie w Gdańsku. JTU








Bibliografia:
Dróżdż Krzysztof Henryk, Walczyli na Westerplatte. Badania nad stanem liczbowym załogi Wojskowej Składnicy Tranzytowej we wrześniu 1939 roku, Oświęcim 2017.
Górnikiewicz-Kurowska Stanisława, Westerplatczycy. Losy Obrońców Wojskowej Składnicy Tranzytowej, Gdańsk 1999.
Westerplatte, zebrał, opracował i wstępem opatrzył Zbigniew Flisowski, Warszawa 1978

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii