BUCZKOWSKI JAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

JAN BUCZKOWSKI (ur. 30 IV 1961 Krzczonów koło Lublina), artysta malarz, pedagog. W latach 1976–1981 uczęszczał do Liceum Sztuk Plastycznych w Nałęczowie. Następnie w okresie 1981–1986 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (PWSSP; Akademia Sztuk Pięknych), broniąc dyplom w pracowni prof. Kazimierza Ostrowskiego w 1986 roku. Od 1988 pracownik Katedry Sztuk Wizualnych na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. Od 1995 doktor (PWSSP Gdańsk), od 2000 doktor habilitowany (ASP Gdańsk), od 2014 profesor tytularny. Współzałożyciel i animator programu wystawienniczego gdańskiej Galerii Koło, którą prowadził wraz z przyjaciółmi: Krzysztofem Gliszczyńskim, Dominiką Krechowicz, Maciejem Sieńkowskim i Krzysztofem Wróblewskim w latach 1995–2003. Wspólnie z grupą brał udział w wielu ekspozycjach, m.in. w Gasworks Gallery w Londynie (1995), Galerii Prowincjonalnej w Słubicach (1995), Galerii Kameralnej w Słupsku (1995). Swoje prace prezentował również na licznych wystawach indywidualnych, m.in. w BWA w Sopocie (1987), Galerii Amfilada w Szczecinie (1997), Otwartej Pracowni w Krakowie (2001), Galerii Promocyjnej w Warszawie (2003), Galerii Piekary w Poznaniu (wraz z Dominikiem Lejmanem, 2007), Galerii BWA w Lublinie (2007), Puławskiej Galerii Sztuki w Puławach (2009), Gdańskiej Galerii Güntera Grassa (2013).

W twórczości posługuje się określoną paletą barwną, realizując na powierzchni płótna kompozycje abstrakcyjne, często o konstrukcji geometrycznej. Prócz koloru istotną rolę w budowaniu przestrzeni dzieła odgrywa dlań ślad pędzla, wyrazista plama barwna, często zdradzająca tajniki warsztatu. Jego obrazy wibrują, migoczą, emanują ruchem, budując rozedrganą przestrzeń wykraczającą poza ramy płótna. Od 1996 roku realizuje także odmienny cykl obrazów pt. Biało na białym, w którym nakłada na powierzchnię płótna kolejne warstwy białej farby, tak by uzyskać chropowatą i trójwymiarową fakturę. Powstają formy układające się rytmicznie w piony i poziomy, oddziałujące na widza spokojem, umiarem i prostotą. W zależności od padającego światła oraz od miejsca, z którego oglądane jest dzieło, zmienia się jego postrzeganie przez widza, a kompozycję interpretować można na nowo. KP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii