BROSCHKE MATTHIAS

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Odcinek drogi do Nowego Portu, wybudowanej przez Mattthiasa Broschke

MATTHIAS BROSCHKE (Broschki; 1751 – 9 XI 1806 Gdańsk), kupiec i armator. Był właścicielem firmy Matthias Broschke, która zajmowała się handlem hurtowym i obsługą statków w Nowym Porcie i na redzie, w 1805 roku właścicielem kilku dużych statków pełnomorskich (nabytych po 1793): barków „Succes” (420 łasztów pojemności), „Balance” (385 łasztów), „Satisfaction” (340 łasztów), „Industrie” (275 łasztów), galeoty „Die Veränderung” (275 łasztów) i brygu „Henriette” (180 łasztów). Obok zboża i drewna przewoziły one również inne towary, zarówno eksportowane, jak i importowane. Przed 1800 rokiem założył pierwszy w tej okolicy browar – przy późniejszej Weichselstraße 2 (ul. Starowiślna) – przeznaczony dla miejscowych klientów. W celu ułatwienia dojazdu do portu w 1803 roku pokrył w części koszty budowy drogi bitej biegnącej od Bramy Oliwskiej do Nowego Portu. Odcinek sfinansowany przez Broschkego rozciągał się od Szańca Wapiennego (rejon stoczniowy przy obecnej ul. Jana z Kolna), następnie wzdłuż Wisły do ul. Władysława IV w Nowym Porcie – na cześć fundatora droga otrzymała nazwę Broschkischerweg ( ul. Wiślna, zob. też Składy). Droga ułatwiała dojazd i transport towarów do nabrzeża portowego w rejonie ul. Szkolnej. Koszt prac oceniono na 12 600 talarów. Koszty budowy odcinka od Bramy Oliwskiej do Szańca pokryto z kasy miejskiej. Za przejazd tą drogą Broschke pobierał opłaty (następnie czynił to jego syn): 3 ówczesne grosze pruskie od jeźdźca; ten stan trwał do początku oblężenia Gdańska przez wojska napoleońskie w marcu 1807. Od 1800 był właścicielem kamienicy przy Langgasse 515 (ul. Długa 55).

Został pochowany 13 XI 1806 na nowym cmentarzu kościoła Zbawiciela przy ul. Brzegi (grobowiec nr 183). 26 XI 1806 jego żona Elisabeth (1749 – pogrzeb 9 VI 1816) przekazała prowadzenie firmy zmarłego męża synowi Georgowi Andreasowi (1786 – 27 VIII 1858 Gdańsk-Nowy Port) i zięciowi Ludwigowi Hundtowi.

Georg Andreas po 1814 prowadził firmę samodzielnie pod nazwą Matthias Broschki und Sohn, w 1817 z kantorem przy Langgasse 400 (ul. Długa 35), następnie w Nowym Porcie. W 1822 członek-współzałożyciel gdańskiej Korporacji Kupców. Mieszkał w Nowym Porcie przy dzisiejszej ul. Władysława IV 10a (po 1854 Bergstrasse 13).

Żonaty był z Johanną Augustą Anders (1793 – 31 III 1834 Gdańsk), z którą nie miał potomstwa, po jej śmierci z Julianne Dorothe Dreier (Dreyer, 1817 Gdańsk – 5 XII 1887 Gdańsk), pozostawił córkę Carolinę Wilhelminę, w 1864 uczennicę szkoły żeńskiej w Gdańsku, w 1867 mieszkającą z matką, później zamężną, syna Georga (zm. 1910), w 1891 kornwesera w magazynie zbożowym, następnie kupca, udziałowca w wytwórni chemicznej Davida Petschowa w Młyniskach, od 1896 członka gdańskiej Korporacji Kupców, mieszkającego 1892–1908 przy Jopengasse 63 (ul. Piwna), w 1908 z córką Hedwig, trzecie dziecko nie zostało jeszcze zidentyfikowane.

Drugi z synów, Ludwig Albert (1783 – 30 X 1840 Ostróżek), był właścicielem browaru w Nowym Porcie przy ul. Starowiślnej (po 1860 Weichselstrassee 2), w roku 1818 odkupionego przez browarników Fischerów (zob. też browary). Za otrzymane pieniądze zakupił majątek z dworem w Ostróżku, gdzie prowadził małą przetwórnię płodów rolnych i kuźnię nad Radunią. Żonaty był z Johanną Augustą (1793 – 31 III 1834 ), pochowaną 3 IV 1834 w rodzinnym grobie na cmentarzu Zbawiciela. Zmarł bezdzietnie.

Trzeci z synów, Heinrich Wilhelm (1790 Gdańsk – 11 II 1847 Gdańsk), prowadził firmę hurtowego handlu zbożem „Speicherhandlung Heinrich Wilhelm Broschke” w Nowym Porcie przy Neufahrwasser 53. W 1822 był współzałożycielem gdańskiej Korporacji Kupców, od 1838 do 1844 był członkiem Rady Miejskiej. Mieszkał przy Hafenstrasse 69/71 (ul. Bugaj 13/14). W 1828 żonaty był z Caroliną Henriettą Neumann (zm. przed 1847). Z nieznanych z imienia jego córek jedna zmarła w marcu 1821, druga w 1847 była zamężna, syn Heinrich Wilhelm (1824 Nowy Port – luty 1871) był kapitanem statków morskich, żonatym z Martą Louisą (1839 – 1861), pochodzący z tego związku Mathias (1859 – 1873) był ostatnim męskich przedstawicielem tej gałęzi rodziny, również pochowanym w grobowcu rodzinnym na nowym cmentarzu Zbawiciela. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii