BRAMA KAROWA

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Rekonstrukcja wyglądu Bramy Karowej, Otto Kloeppel, 1937
Bastion Karowy, około 1895

BRAMA KAROWA (niezachowana), lądowa, w północno-zachodniej części murów obronnych Starego Przedmieścia, zamykała od zachodu wylot obecnej ul. Podwale Przedmiejskie. Wzniesiona z cegły w roku 1462, w formie architektonicznej (podobnie jak bramy Starego Miasta: Bożego Ciała i gotycka św. Jakuba) wywodziła się z flandryjskiego typu bramy dwuwieżowej. Między masywnymi, ceglanymi wieżami był wysoki, przesklepiony przejazd, nad którym znajdowały się izby straży. Ostatnią kondygnację wieńczyły machikuły o konstrukcji szachulcowej. Całość nakryta stromym dachem walmowym. Rozmiary: szerokość 22 m, głębokość 8 m i wysokość 18 m (do podstawy dachu). Grubość muru od strony przedpola wynosiła około 3 m. Elewacje od strony przedpola były pozbawione elementów dekoracyjnych, poza wykonaną z kamienia, zwieńczoną ostrym łukiem obudową przejazdu. Od strony miasta ozdobę stanowiły po bokach wykonane z cegły i przesklepione półokrągło pojedyncze blendy, pośrodku zaś duża blenda zwieńczona poczwórnym łukiem wspartym na kamiennych konsolach. W 1563 roku zasypana, w 1571 Hans Kramer wykorzystał ją jako prochownię zaprojektowanego przez siebie bastionu Karowego. Wówczas rozebrano dach i szachulcową galerię machikuł. Wraz z rozbiórką bastionu Karowego (1895) w roku 1896 przestała istnieć. Na jej miejscu, przy Karrenwall (ul. Okopowa 9) wzniesiono budynki prezydium policji, obecnie siedziba Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. GS

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii