BORUSEWICZ BOGDAN

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Bogdan Borusewicz

BOGDAN BORUSEWICZ (ur. 11 I 1949 Lidzbark Warmiński), polityk. W 1958 roku zamieszkał w Sopocie. Absolwent historii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1976). Wielokrotnie aresztowany jako działacz opozycji wobec Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, pierwszy raz w marcu 1968, gdy był uczniem Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni (w klasie fotograficznej). Za kolportaż ulotek popierających akcję protestacyjną gdańskich studentów skazany na 3 lata więzienia,zwolniony po 1,5 roku. Od roku 1976 członek Komitetu Obrony Robotników, w 1978 współzałożyciel Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Współredagował opozycyjne pisma „Robotnik” i „Robotnik Wybrzeża”. Organizator strajku w sierpniu 1980 roku w Stoczni Gdańskiej im. Lenina i współautor postulatów strajkowych, współzałożyciel Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 XII 1981 kierował strajkiem w Stoczni Gdańskiej, następnie do aresztowania w styczniu 1986 roku przywódca podziemia w regionie gdańskim; w maju i sierpniu 1988 uczestnik strajków w Stoczni Gdańskiej. W latach 1990–1991 wiceprzewodniczący Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Po wyborze w 1990 Lecha Wałęsy na prezydenta RP kandydował w lutym 1991 (obok Mariana Krzaklewskiego i Lecha Kaczyńskiego) na stanowisko przewodniczącego NSZZ „Solidarność”.

W latach 1991–1993 poseł na Sejm I kadencji, przewodniczący Klubu Parlamentarnego NSZZ „Solidarność” i przewodniczący Komisji Nadzwyczajnej do zbadania skutków stanu wojennego. W 1993 odszedł z NSZZ „Solidarność”. W latach 1993–1997 poseł na Sejm II kadencji z listy Unii Demokratycznej, w 1997–2001 na Sejm III kadencji z listy Unii Wolności. W okresie 1997–2000 wiceminister (sekretarz stanu) spraw wewnętrznych i administracji w koalicyjnym rządzie Jerzego Buzka, podał się do dymisji po wyjściu z rządu Unii Wolności. W 2001 bezskutecznie ubiegał się o ponowny mandat poselski.

W latach 2001–2005 wicemarszałek i członek zarządu województwa pomorskiego, w 2002 bezskutecznie kandydował z ramienia własnego komitetu na urząd prezydenta Gdańska ( prezydent Gdańska, tabela Wybory - kandydaci). Senator Rzeczypospolitej Polskiej z okręgu gdańskiego w kadencjach: VI (2005–2007), VII (2007–2011; uzyskał 267 066 głosów), VIII (2011–2015; uzyskał 147 909 głosów), IX (2015–2019; 122 543 głosów), X (od 2019; z listy Koalicjo Obywatelskiej). W VI, VII i VIII kadencji wybrany marszałkiem Senatu (w kadencji VI jako wspólny kandydat Platformy Obywatelskiej (PO) oraz Prawa i Sprawiedliwości, w VII i VIII z ramienia PO). 8 VII 2010 jako marszałek Senatu tymczasowo pełnił obowiązki Prezydenta RP (pomiędzy ustąpieniem z urzędu marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego, pełniącego obowiązki Prezydenta RP po śmierci Lecha Kaczyńskiego, a wyborem na marszałka Grzegorza Schetyny). Od 28 XII 2005 do 31 X 2007 i od 20 V 2010 do 6 VIII 2015 członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego przy Prezydencie RP. Od czerwca 2011 roku członek PO, od 14 grudnia 2013 jej wiceprzewodniczący.

Członek Rady Europejskiego Centrum Solidarności, od powołania w 2006 roku Kolegium Historyczno-Programowego ECS jego przewodniczący. Członek kapituły Medalu Wdzięczności.

W roku 2000 wraz z działaczami Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża i sygnatariuszami porozumień sierpniowych z 1980 otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Gdańska. Odznaczony między innymi francuskim Krzyżem Kawalerskim Legii Honorowej (2011, wręczony 28 marca 2012) za zasługi na rzecz demokracji i przyjaźni polsko-francuskiej.

Żonaty był z Aliną Pienkowską. MA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii