BLOCK WILHELM van den

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Wilhelm van den Block, epitafium Jana i Doroty Brandesów w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

WILHELM van den BLOCK (przed 1550 Mechelen – po 31 IV 1619 Gdańsk?), kamieniarz i rzeźbiarz. Syn menonity Fransa (Francena) z rodziny pochodzenia szlacheckiego, w latach 1532–1562 rzeźbiarza w Mechelen, między innymi w 1556–1557 pracującego przy rzeźbieniu okien miejscowego ratusza, oraz Ursuli, brat Pietera i Hansa, członków cechu malarzy i rzeźbiarzy w Mechelen oraz Egidiusa. Wykształcony przez ojca w Mechelen, następnie w Antwerpii przez Cornelisa Florisa. Pracował w Królewcu co najmniej w latach 1570–1582 na służbie książąt pruskich, 1582–1584 na służbie króla polskiego Stefana Batorego. Od roku 1584 w Gdańsku, za poparciem króla otrzymał tu prawo pobytu i pracy, mimo przepisów wykluczających go z powodu wyznania menonickiego ( menonici). Jego warsztat, z budą kamieniarską, znajdował się do 1599 na terenie starej łaźni w pobliżu Wollwebergasse (ul. Tkacka), w miejscu zbudowanej następnie Wielkiej Zbrojowni; w związku z przygotowywaniem terenu pod tę budowę przeniesiony pod Wieżę Więzienną (po lewej stronie od kierunku na Stare Miasto, w pobliże warsztatu syna Abrahama).

Dzieła udokumentowane: w latach 1576, 1578–1582 nagrobek księżnej Elżbiety w katedrze w Królewcu (w 1945 zniszczony), 1582?–1584 nagrobek księcia Siedmiogrodu Krzysztofa Batorego w Alba Iulia (dziś Rumunia, w XVII wieku zniszczony, powstał na zlecenie jego brata, króla Stefana, który w testamencie wyraził życzenie, aby dla niego na Wawelu też powstało podobne dzieło), 1586–1588 kamienne oblicowanie i rzeźba Bramy Wyżynnej, 1593–1596 nagrobek króla szwedzkiego Jana III Wazy (zlecenie króla polskiego Zygmunta III, jego syna, przechowywany w Gdańsku do roku 1783, zestawiony w przypadkowej formie w katedrze w Uppsali w 1818, przestawiony i przekształcony w latach 1892–1893), w 1595 i 1599 wykonywał prace kamieniarskie na zamówienia Rady Miejskiej Gdańska, w okresie 1597–1598 wykonywał prace rzeźbiarskie w twierdzy Wisłoujście, około roku 1600 rysunkowy projekt korony królewskiej (obecnie w Berlinie, Staatliche Museen – Preußischer Kulturbesitz, Kupferstichkabinett), w 1605 projekt ołtarza dla kolegiaty w Zamościu, po 1615 – przed 1619 nagrobek rodziny Bielke w katedrze w Linköping w Szwecji.

Dzieła przypisywane: w latach 1569–1570 współpraca w warsztacie Cornelisa Florisa przy nagrobku księcia pruskiego Abrechta I i ustawianie go w katedrze w Królewcu (w 1945 zniszczony), w roku 1586 epitafium gdańskiej rodziny Brandesów w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP), w 1587 epitafium Valentina Bodeckera w kościele św. Mikołaja w Elblągu, w 1591 epitafium rodziny Strobandów w kościele NMP w Toruniu, w 1591 nagrobek Marcina Berzewiczy’ego w kościele w Lisnowie koło Grudziądza (w 1939 zniszczony), w 1598 nagrobek Batorych w kościele Franciszkanów w Barczewie, około roku 1600 portal kamienicy przy ul. Łaziennej 16 w Toruniu, około roku 1600 nagrobek Kosów w kościele cystersów w Oliwie, po 1604 nagrobek abp. gnieźnieńskiego Jana Tarnowskiego w kolegiacie w Łowiczu, w latach 1618–1623 nagrobek Stanisława Radziwiłła w kościele bernardynów w Wilnie. Najbardziej znaczący rzeźbiarz w Gdańsku i w Polsce przełomu XVI i XVII wieku.

Ojciec Abrahama, Isaaka i Jacoba van den Blocków. JP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii