BEHREND HEINRICH THEODOR

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

HEINRICH THEODOR BEHREND (26 IV 1817 Gdańsk – 10 III 1893 Sopot), kupiec. Syn Wilhelma Michaela Theodora Behrenda. Do szkoły chodził w miejscowości Schulpforta (obecnie Schulpforte, część miasta Naumburg w Saksonii-Anhalt), maturę uzyskał w 1836, przez rok studiował na uniwersytecie w Berlinie. Po rezygnacji ze studiów, od 1837 pracował we współpracujących z ojcem firmach handlowych w Halle i Berlinie, odbył trzyletnią podróż po Ameryce Południowej. W 1842 powrócił do Gdańska, rok później przebywał w Algierze i Maroku. 1 I 1844 został udziałowcem w firmie ojca Th. Behrend. Otrzymany od ojca kapitał zainwestował wraz z bratem Maximilianem Behrendem, kupując 1 V 1849 roku fabrykę karabinów od Emila H. Burruckera. Przedsięwzięcie to zakończyło się w roku 1853 plajtą. Po śmierci ojca bracia utworzyli 1 VIII 1861 spółkę handlową Th. Behrend & Co., której upadłość ogłoszono 17 VII 1863 (efekt nietrafionych inwestycji i zadłużenia firmy, wynoszącego w połowie 1863 526.000 talarów, przy wartości aktywów 291.000 talarów). W Berlinie zlicytowano cenną kolekcję odziedziczonych po ojcu obrazów, musiał sprzedać willę Hochwasser (Stawowie, ob. Sopot al. Niepodległości 618), powozy i konie, a także kamienicę przy Brotbänkengasse 6 (ul. Chlebnicka) w której mieszkał w latach 1854–1863.

Nie odgrywał już później znaczącej roli w działalności handlowej w Gdańsku. W latach 1844–1865 członek Rady Miejskiej, 1856–1863 gdański poseł do sejmiku prowincji Prusy w Królewcu. W 1846 członek Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, był członkiem Zarządu Korporacji Kupców Gdańskich. Z Ferdinandem Augustem Witzelebenem opublikował broszurę Ansichten über die Danzig-Zoppot–Eisenbahn (Danzig 1847), w której postulował konieczność budowy linii kolejowej Gdańsk-Sopot dla dalszego rozwoju gospodarczego Gdańska. Pisał wiersze, tłumaczył na język niemiecki poezje, w tym romantyczne dramaty.

W roku 1864 wraz z rodziną wyjechał do Szwajcarii, gdzie pracował jako dyrektor banku w Genewie. Powrócił do Gdańska około roku 1884 jako emeryt. Mieszkał w wynajętych lokalach w Gdańsku i Sopocie. Pochowany w rodzinnym grobie na cmentarzu Zbawiciela ( cmentarze na Chełmie).

12 VIII 1843 roku w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny zawarł związek małżeński z panną Johanną Heleną Erdmuth (12 VIII 1824 Starzyno koło Pucka – 1 X 1885 Gdańsk-Wrzeszcz), córką Friedricha Gustava von Grassa, właściciela ziemskiego. Najstarsza córka, Ramona Eleonora (1 VI 1844 Gdańsk – po 1900) była żoną landrata wejherowskiego (1862-1868), następnie landrata w Wiesbaden, doktora praw Paula von Jordana, w 1893 była wdową. Miał też synów: Victora Heinricha Theodora (29 III 1846 Gdańsk – 12 VII 1867 Genewa, w obecności rodziców na tyfus), Maxa Wofganga (ur. 20 VIII 1849 Gdańsk) zawodowego żołnierza, w 1893 kapitana w 143 Regimencie Piechoty, po 1910 emeryta w randze majora, Paula Gerharda (1853–1905) i Wilhelma Arthura Josepha (ur. 6 III 1855 Gdańsk), dr filozofii w zakresie muzykologii, około 1900 właściciela majątku rolnego w Wielkopolsce, urzędnika w Berlinie. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii