BAUM WILHELM

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Wilhelm Baum
Wilhelm Baum, 1880

WILHELM BAUM (10 XI 1799 Elbląg – 3 IX 1883 Getynga), lekarz. Syn elbląskiego kupca i radnego Samuela Gottlieba (25 XI 1752 – 12 IV 1822 Elbląg), brat Georga i Samuela Baumów. W roku 1818 ukończył gimnazjum w Elblągu, studiował medycynę w Królewcu (Königsberg), kontynuował w latach 1819–1822 w Getyndze i Berlinie, gdzie uzyskał dyplom doktora (na podstawie pracy De urethrae virilis fissuris congenitis speciatim vero de epispadia). Wiedzę uzupełniał w uczelniach Wiednia, Paryża, Londynu i we Włoszech (1824–1827). Od 1828 pracował w Berlinie jako lekarz ogólny i chirurg, po czym powrócił do Gdańska. Od 1830 był ordynatorem Szpitala Miejskiego (Lazaretu przy Bramie Oliwskiej). Na nim spoczywała cała odpowiedzialność za walkę z epidemią cholery w Gdańsku w 1831 ( epidemie 1801–1945). Za zasługi nadano mu w końcu 1831 roku honorowe obywatelstwo miasta Gdańska. W 1832 został członkiem gdańskiego Towarzystwa Przyrodniczego.

W roku 1842 został profesorem chirurgii uniwersytetu w Greifswaldzie, od 1848 był rektorem tego uniwersytetu. Od 1849 profesor zwyczajny w Getyndze, był kierownikiem Katedry i Kliniki Chirurgii, a w latach 1855–1867 jednocześnie i Kliniki Ocznej. W 1865 otrzymał tytuł Starszego Radcy Medycyny (Ober-Medizinalrat), w 1867 Tajnego Starszego Radcy Medycznego (Geheimer Ober-Medizinalrat). W 1872 był współzałożycielem Niemieckiego Towarzystwa Chirurgicznego. Od 1875 na emeryturze, w rok później został członkiem Niemieckiej Akademii Nauk (Leopoldiny). Uchodził za zręcznego chirurga, operującego szybko by ukrócić cierpienia pacjenta, nie zaprzestał tej metody nawet po wprowadzeniu narkozy. Stosował nowatorskie metody operowania i leczenia chorych na polipy nosowe. Jego metody pracy miały duży wpływ na rozwój chirurgii czaszki. Oprócz rozprawy doktorskiej (do której sam wykonał ryciny) nie napisał samodzielnie żadnej innej pracy naukowej, pozostawił natomiast ze swojej działalności szereg urzędowych sprawozdań. Na emeryturze pracował nad tłumaczeniem na język niemiecki rozprawy Galena, pracy nie ukończył.

29 VIII 1830 roku w kościele Bożego Ciała ożenił się z panną Marią Günther z Berlina (27 X 1810 – 29 II 1876 Getynga). Syn Georg Wilhelm był chirurgiem; córka Augusta (zm. 1866) była mężatką, córka Mathilda (11 III 1838 Gdańsk – 3 IV 1897 Sopot) pozostała panną i opiekowała się ojcem.

W Klinice Uniwersyteckiej w Getyndze zachowało się jego marmurowe popiersie. MrGl

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii