ALMONDE MARIANNE ANGELICA van

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

MARIANNE ANGELICA van ALMONDE (8 X 1804 Gdańsk – 28 VIII 1866 Czerbienschin (Scherpingen; Szczerbięcin, powiat tczewski)), śpiewaczka amatorka o głosie sopranowym, nazywana „gdańskim słowikiem”. Córka kupca Corneliusa van Almonde oraz Marii z domu Mac Lean (1762 – 20 III 1844 Gdańsk). Śpiewu uczyła się zapewne u Carla Antona Reichela, a od października 1822 roku w Berlinie u Carla Friedricha Zeltera (1758–1832), dyrygenta tamtejszego chóru mieszanego Singakademie, który nazywał ją „słowikiem z Gdańska”. 22 IV 1823 roku w liście do Johanna Wolfganga Goethego Zelter pisał o niej: „Od pięciu miesięcy mam uczennicę […], siedemnastoletnią blondynkę z kruczoczarnymi brwiami, […] o głosie dźwięczącym jak dzwoneczek. Za każdą lekcję dostaję talara i całusa najpiękniejszych warg. […] dzięki Almonde (tak nazywa się najurokliwsza gdańszczanka) czuję się o 40 lat młodszy”.

Występowała na koncertach Stowarzyszenia Śpiewaczego jako solistka. Między innymi 25 XI 1821 roku w kościele Piotra i Pawła śpiewała arię „Ich weiß, dass mein Erlöser lebt” z oratorium Mesjasz Georga Friedricha Händla, 26 1822 w tym samym kościele śpiewała partię Archanioła Gabriela w oratorium Stworzenie świata Josepha Haydna, 31 III 1825 w mieszkaniu nauczyciela muzyki Carla Friedricha Ilgnera przy Jopengasse 15 (ul. Piwna) wzięła udział w wykonaniu Stabat Mater Haydna, 22 II 1829 w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP) śpiewała partię sopranu w hymnie dziękczynnym Te deum Carla Heinricha Grauna, wykonanym z okazji uroczystego wprowadzenia Carla Heinricha Breslera na urząd pastora tej świątyni (zob. tabela: Luterańscy pastorzy kościoła NMP), 18 IV 1840 w Dworze Artusa śpiewała trzy arie z Mesjasza Händla. W późniejszych koncertach Stowarzyszenia Śpiewaczego nie brała już udziału.

Była dwukrotnie zamężna. 9 X 1823 roku w kościele NMP poślubiła Johanna Carla Friedricha Henrichsdorffa. Miała z nim czworo dzieci, z których pełnoletności dożyła tylko córka Maria Anna (17 VII 1828 Gdańsk – 9 XI 1909 Wundichow (Unichowo, powiat bytowski)), od 11 VIII 1847 żona Adalberta von der Marwitza (29 VIII 1821 Klein Nossin (Nożynko, powiat bytowski) – 25 VI 1904 Wundichow), z którym miała dziewięcioro dzieci, między innymi syna Georga von der Marwitza (3 VII 1856 Klein Nossin – 27 X 1929 Wundichow), pruskiego generała kawalerii, dowódcy 2. Korpusu Armijnego Cesarstwa Niemieckiego podczas I wojny światowej.

5 I 1839 roku w kościele św. Piotra i Pawła wyszła powtórnie za mąż za Archibalda III Mac Leana (zob. Mac Lean, rodzina), rezydującego w pałacu w Scherpingen. Mieli dwóch synów: Archibalda IV (1842 Scherpingen – 1913 Niederwalluf, Hesja) i Lachlana (1845 Scherpingen – 1912 Roschau (Rościszewo, gmina Trąbki Wielkie)), pochowanego w Straszynie, oraz trzy córki, których dat życia nie ustalono: Emily, po mężu Glüer, Annę, po mężu Mellentine, i Florę, zapewne niezamężną. JMM

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii