AGOPSOWICZ TADEUSZ

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Tadeusz Agopsowicz z żoną Teresą Zajewską- Agopsowicz, 1960

TADEUSZ AGOPSOWICZ (20 IX 1923 Skole, obwód lwowski – 31 VIII 1997 Gdańsk), naukowiec, specjalista z zakresu oceanotechniki, maszyn okrętowych, docent Politechniki Gdańskiej (PG). Syn Ludwika (1882–1937, pochowany na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie), ziemianina ormiańskiego pochodzenia, absolwenta Akademii Handlowej we Lwowie (1904), administratora majątków rolnych, urzędnika starostwa w Skole, biegłego sądowego do spraw szacowania wartości posiadłości ziemskich, oraz Anieli z domu Teodorowicz (1895–1978, pochowanej na gdańskim cmentarzu Srebrzysko), absolwentki Głównej Szkoły Gospodarczej Żeńskiej w Snopkowie koło Lwowa.

Od 1935 roku mieszkał we Lwowie. W 1941 uzyskał maturę w XII Państwowym Gimnazjum im. Jana Kazimierza, od 1941 studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej (Lwowski Instytut Politechniczny). Po zamknięciu uczelni przez władze niemieckie pracował fizycznie. W 1944, po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną, był zatrudniony w Państwowym Urzędzie Drogowym w Kołomyi jako mechanik samochodowy i drogomistrz. W marcu 1945 aresztowany przez NKWD, zbiegł ze szpitala we Lwowie, używał fałszywych dokumentów (na nazwisko Marian Świetnicki). Od lata 1945 roku w Gdańsku. W okresie 1946–1947 pracował jako technik działu stoczniowego w Spółdzielni Rybackiej „Wspólnota Morska” w Gdyni. W latach 1945–1951 studiował na Wydziale Budowy Okrętów PG, który ukończył jako magister inżynier budownictwa okrętowego, a następnie (1948–1949, 1954–1972 i 1975–1983) był pracownikiem PG. W latach 1950–1951 pracował w Biurze Projektów Budownictwa Morskiego w Gdańsku (jako projektant Działu Rozbudowy Stoczni), 1951–1954 pracownik naukowy w Morskim Instytucie Technicznym ( Instytut Morski), adiunkt w gdańskiej pracowni Instytutu Podstawowych Problemów Techniki Polskiej Akademii Nauk (PAN). W latach 1957–1958 uczestniczył w dziewięciomiesięcznym rejsie naukowo-badawczym na m/s „Traugutt” do portów Dalekiego Wschodu, jako członek ekipy naukowej PAN prowadził badania doświadczalne nad drganiami okrętowymi. W 1963 na Wydziale Budowy Okrętów PG uzyskał doktorat, w 1974 habilitację. Od 1975 roku zatrudniony na stanowisku docenta. W latach 1965–1970 i 1973–1974 pracował na uniwersytecie w Basrah w Iraku na Wydziale Mechanicznym jako wykładowca i zastępca profesora. Od 1983 roku na emeryturze.

Autor publikacji na temat mechaniki konstrukcji okrętów, maszyn okrętowych, oceanotechniki, między innymi monografii Podstawy teoretyczne metod doświadczalnego wyznaczania naprężeń tnących wałów poddanych oddziaływaniu wymuszonych drgań skrętnych (1972). W latach 70. XX wieku zapoczątkował badania naukowe na PG w nowej specjalności: oceanotechnika. Był twórcą pierwszych w Polsce ekspertyz (dla przemysłu stoczniowego) dotyczących budowy statków i platform wiertniczych. Odznaczony między innymi Złotym Krzyżem Zasługi (1980). Pochowany na cmentarzu Srebrzysko.

Był żonaty z Teresą z domu Zajewską (ur. 18 VI 1933 Lublin), magister inżynier hydrogeologii, pracownikiem Biblioteki Głównej PG. Pozostawił córkę Monikę (ur. 1961 Gdańsk), magister anglistyki, redaktorkę periodyku poświęconego polskim Ormianom, autorkę książki Kresowe Pokucie. Rzeczpospolita ormiańska, nagrodzonej w konkursie Książka Historyczna Roku 2014 (w kategorii „Najlepsza książka popularnonaukowa poświęcona historii Polski w XX wieku”). WP

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii