ŻAWROCKI OSKAR

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

OSKAR ŻAWROCKI (15 IV 1901 Oradówka, Ukraina – 12 XI 1988 Gdańsk), pedagog, działacz harcerski i społeczny. W 1932 roku absolwent Studium Wychowania Fizycznego uniwersytetu w Poznaniu, 1966 doktor. Komendant hufca w Humaniu (1919–1920), w czasie wojny polsko-rosyjskiej zorganizował pluton harcerski i walczył m.in. w bitwie warszawskiej. W latach 1928–1936 nauczyciel w gimnazjum w Rydzynie.

W roku 1936 skierowany do Komisariatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w II WMG w charakterze instruktora do spraw harcerstwa i wychowania fizycznego. Zastępca komendanta Chorągwi Gdańskiej (zob. harcerstwo) i kierownik Wydziału Programowo-Szkoleniowego, kierownik Wydziału Drużyn w Głównej Kwaterze Związku Harcerstwa Polskiego (ZHP). Od roku 1937 współpracownik II Oddziału Sztabu Głównego Wojska Polskiego, utworzył w Gdańsku tajne Harcerskie Oddziały Bojowe i był ich dowódcą (1937–1939). Organizował ćwiczenia wojskowe gdańskich harcerzy i prowadził obozy szkoleniowe w zakresie dywersji. W sierpniu 1939 roku mianowany komendantem Pogotowia Wojennego Harcerzy w Gdańsku. Brał udział w obronie Gdyni jako adiutant pułkownika Dąbka; wzięty do niewoli, przebywał w oflagu w Murnau, następnie kierował referatem wychowania fizycznego II Korpusu generała Andersa.

Do Gdańska wrócił w końcu 1945 roku. Pracownik Kuratorium Okręgu Szkolnego Gdańskiego (wizytator, naczelnik Wydziału Wychowania Fizycznego), potem kierownik sekcji Wychowania Fizycznego WODKO. W latach 1946–1971 związany zawodowo z Akademią Medyczną w Gdańsku ( GUMed) jako organizator i kierownik Studium Wychowania Fizycznego. Po reaktywowaniu ZHP w 1956 roku, został wiceprzewodniczącym Naczelnej Rady Harcerskiej, ustąpił z tej funkcji w roku 1958. IH

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii