ŁOSOWSKI ALFONS

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Alfons Łosowski przy modelu posągu króla Zygmunta Augusta w swojej pracowni rzeźbiarskiej, 1948
Fontanna przy ul. Szerokiej, 2018

ALFONS ŁOSOWSKI (4 I 1913 Orkiewicze, powiat Nowogródek, obecna Białoruś – 27 VI 1988 Gdańsk), rzeźbiarz, malarz, rysownik. Do 1939 roku studiował na Wydziale Sztuk Pięknych uniwersytetu w Wilnie, podczas II wojny światowej żołnierz Armii Krajowej. Po wojnie osiedlił się w Gdańsku, zatrudniony w Przedsiębiorstwie Państwowe Pracownie Konserwacji Zabytków. Kierując pracownią rzeźby kamiennej (1946–1955), wykonał wiele rekonstrukcji i replik zabytkowych rzeźb, reliefów, detali architektonicznych odbudowywanego Gdańska, między innymi uczestniczył w odtworzeniu figury Zygmunta Augusta z wieży Ratusza Głównego Miasta (1950), fasad kamienic nr 37 i 45 przy ul. Długiej oraz nr 3, 26, 28, 40, 41 ( Złota Kamieniczka), 42, 43 i przedproża nr 45 przy Długim Targu (1953–1954). Uczestniczył też w socrealistycznych wystawach plastyki (Głowa robotnicy, 1950; Dziecko w przedszkolu, 1952; Portret kamieniarza, 1954). Od 1955 roku rozpoczął indywidualną pracę w atelier przy ul. Mariackiej.

Jego portrety, figury, formy zoomorficzne i fantastyczne, rzadziej abstrakcyjne, są zwykle syntetyczne, zwarte i obłe, sugerują organiczność i wewnętrzną energię, podkreślają jakość kamiennego tworzywa, znaczenie ma też kolor granitu, od jasnego przez czerwony po czerń. W późniejszej twórczości używał także drewna, w którym drastyczna ingerencja nie niweczy, ale ujawnia strukturę, fakturę i wewnętrzny rysunek tkanki. Rzeźby artysty odwołują się do pierwotnej symboliki, archetypów, do rzeźby kultowej, niekiedy totemicznej.

Autor między innymi pomnika na cmentarzu Żołnierzy Radzieckich w Gdańsku ( cmentarze na terenie Śródmieścia. Zespół przy ul. Giełguda), o architekturze parawanowej, wklęsłej ściany z reliefowymi tablicami (1949) oraz prac w przestrzeni miasta (14 rzeźb), stojących od 1963 roku na zieleńcach Głównego i Starego Miasta. Prace te oficjalnie przekazał miastu na własność 20 XII 1966 roku podczas uroczystości w siedzibie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki. Po likwidacji zieleńców, w latach 2003–2005 zostały przeniesione na północną stronę Potoku Oliwskiego, na zieleniec między ul. Subisława i ul. Pomorską, i ustawione w kolejności: Fregata (w latach 1964–2002 stanowiła element fontanny przy Wielkim Młynie na tzw. skwerze Heweliusza), Książę, Lotos, Forma abstrakcyjna, Centaur. Jego dziełem są również: kolumna-totem Legenda – Norwidowi na skwerze we Wrzeszczu (1964), fontanna przy ul. Szerokiej (1966), pomniki-popiersia książąt Świętopełka i Mściwoja II w Parku Oliwskim. Prace artysty znajdowały się lub znajdują także w trójmiejskich instytucjach (między innymi w Urzędzie Wojewódzkim, hotelach Hevelius i Posejdon), w zbiorach muzealnych (Muzea Narodowe w Gdańsku, Szczecinie, Warszawie) oraz kolekcjach za granicą (Niemcy, Szwecja, Holandia, Belgia).

Został uhonorowany medalem „X Wieków Gdańska” i odznaką „Za Zasługi dla Gdańska”. W 1973 roku otrzymał nagrodę kulturalną Przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku. EKA

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii