ABRAMOWICZ IGNACY

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >
Ignacy Abramowicz

IGNACY ABRAMOWICZ (14 IV 1890 Łódź – 17 II 1982 Gdańsk), naukowiec, lekarz okulista. Syn Ludwika. Studiował do roku 1917 w Warszawie i Moskwie (gdzie odebrał dyplom). W latach 1918–1922 pracował w Instytucie Oftalmicznym w Warszawie i w szpitalach okręgowych Wojska Polskiego (kapitan rezerwy w III Batalionie Sanitarnym); w okresie 1923–1939 w Klinice Ocznej Uniwersytetu Stefana Batorego (USB) w Wilnie, od 1936 jako jej kierownik. Od 1926 doktor, od 1928 doktor habilitowany, od 1934 profesor tytularny. Od stycznia 1945 do czerwca 1946 roku kierownik Katedry i Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, w Gdańsku od czerwca 1946 roku do przejścia na emeryturę w 1962 kierował Katedrą i Kliniką Okulistyczną Akademii Medycznej ( Gdański Uniwersytet Medyczny). W latach 1951–1960 między innymi prezes Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, delegat Polski w Europejskim Towarzystwie Okulistycznym. Autor podręcznika okulistycznego Chirurgia oka w zarysie (1952 i dwa kolejne wydania). Uważany za pioniera badań eksperymentalnych dotyczących praktycznych i teoretycznych zagadnień jontoforezy; od 1965 doktor honoris causa gdańskiej Akademii Medycznej. Odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954).ZM

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny



Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii