KLEDZIK WITOLD

Z Encyklopedia Gdańska
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

< Poprzednie Następne >

WITOLD JAN KLEDZIK (17 X 1906 Berlin – 7 XI 1988 Gdańsk), urzędnik Polskich Kolei Państwowych (PKP), przewodnik turystyczny Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK). Do 1920 roku mieszkał z rodzicami w Berlinie. W latach 1912–1919 uczęszczał do szkoły realno-powszechnej, którą ukończył tzw. małą maturą. Był też członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W 1920 roku rodzina przeprowadziła się do Nakła nad Notecią, gdzie 1 października rozpoczął pracę w PKP. W latach 1924–1926 pełnił służbę wojskową w 3. Pułku Lotniczym Poznań-Ławica, 1927–1928 był urzędnikiem wojskowym (radiotelegrafistą) w Równem (województwo wołyńskie). W 1928 roku ponownie podjął pracę na kolei; w latach 1928–1930 pracował na stacji Gdynia, od 1930 w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych (DOKP) w Gdańsku, a po jej przeniesieniu do Torunia – do 1939 w Biurze Gdańskim DOKP w Gdańsku (w Biurze Personalnym).

Był członkiem 17 polskich organizacji na terenie II Wolnego Miasta Gdańska (II WMG), między innymi Gminy Polskiej Związku Polaków w WMG, Gdańskiej Macierzy Szkolnej (pełnił tu funkcję społecznego referenta do spraw kolonijnych i turystyki), Polskiego Związku Zachodniego, Polskiego Czerwonego Krzyża, Rodziny Kolejowej, Towarzystwa Miłośników Sceny, Towarzystwa Śpiewaczego „Moniuszko”, Towarzystwa Przyjaciół Harcerstwa, Towarzystwa Budowy Kościoła Chrystusa Króla, Klubu Sportowego Gedania. Był też zastępcą komendanta klubu sportowego Gryf w Gdańsku-Oliwie, stanowiącego faktycznie oddział Tajnej Organizacji Wojskowej „Polonia” w Gdańsku, i członkiem Kolejowego Przysposobienia Wojskowego. W 1930 roku został społecznym przewodnikiem po WMG dla gości Macierzy Szkolnej.

W czasie II wojny światowej przebywał początkowo w Nałęczowie, a od 1940 roku pracował w Inspektoracie Budowlanym Kolei Wschodniej w Lublinie, gdzie w 1941 na tajnych kompletach uzyskał maturę, kończąc gimnazjum matematyczno-fizyczne. Od 1941 działał w Polskich Siłach Zbrojnych, od 1943 w Armii Krajowej (AK); uczestniczył w wyzwoleniu Lublina w lipcu 1944 roku jako dowódca oddziału AK Albatros. W sierpniu 1944 podjął pracę w PKP w Lublinie. We wrześniu został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa, skazany na karę śmierci, którą w wyniku odwołania zamieniono na 10 lat więzienia. W lutym 1945 roku zwolniony.

Od 16 IV 1945 w Gdańsku, współorganizował pracę Okręgowej (potem Północnej) Dyrekcji Polskich Kolei Państwowych w gmachu przy ul. Dyrekcyjnej, następnie do emerytury był pracownikiem jej Biura Organizacji Zatrudnienia i Płac. W 1947 roku przyczynił się do ekshumacji i pochowania na Cmentarzu Ofiar Hitleryzmu na Zaspie polskich kolejarzy i inspektorów celnych rozstrzelanych przez Niemców 1 IX 1939 roku w Szymankowie.

W 1946 roku współzałożyciel gdańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (od 1951 Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze), w 1951 gdańskiego Koła Przewodników Turystycznych PTTK. W latach 1966–1971 przewodniczący Okręgowej Komisji Przewodnickiej, organizator kursów przewodnickich po Trójmieście i województwie gdańskim, społeczny opiekun zabytków, strażnik ochrony przyrody. Autor skryptu dla przewodników Opactwo cystersów w Oliwie (1975) oraz licznych artykułów w prasie i czasopismach o działaczach gdańskiej Polonii i losach polskich kolejarzy z II WMG. Opracował 1300 biogramów i sylwetek przedwojennych pracowników PKP w Gdańsku oraz działaczy gdańskiej Polonii (część w zbiorach Polskiej Akademii Nauk Biblioteki Gdańskiej). Od 1966 roku na emeryturze, nadal oprowadzał wycieczki po Gdańsku, w tym Orbisu, głównie w języku niemieckim. Członek Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki, Gdańskiego Towarzystwa Naukowego, Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, Towarzystwa Przyjaciół Gdańska, Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego, Związku Przyjaciół Pomorza, Towarzystwa Opieki nad Zabytkami.

Odznaczony: Srebrnym Krzyżem Zasługi (1935), Srebrnym Krzyżem za Zasługi (1938), Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami (1944), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1960), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1977), Krzyżem Partyzanckim (1976), a także Medalem 10-lecia Niepodległości (1928), Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (1938), Medalem Zwycięstwa i Wolności (1946), odznaką „Za Zasługi dla Gdańska” (1962), odznaką Przodującego Kolejarza (1963), odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego (1965), Złotą Honorową Odznaką PTTK (1965), Medalem 500-lecia powrotu Gdańska do Polski (1967), odznaką „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1971), odznaką „Zasłużony Działacz Turystyki” (1969). Pochowany na cmentarzu Srebrzysko. MrGl SR

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Widok
Działania
Partner Główny


Wydawca Encyklopedii Gdańska i Gedanopedii


Partner technologiczny Gedanopedii